«اى مردم انبوه و هوشمند، امر حكومت از آن شما است هيچ‌كس حق ندارد آن را به خود اختصاص دهد، مگر آن كسى كه شما او را امير و حاكم نماييد.» «١» سخنانى كه امام عليه السّلام به دنبال اين خطبه فرموده است همه مؤيّد اين مطلب است.

و. امير مؤمنان على عليه السّلام به فرمانداران خود، نامه‌اى نوشته بود و آنان را موظف كرده بود كه در هر جمعه آن را بر مردم بخوانند و اين عبارت در آن نامه جلب توجه مى‌كند:

«و قد كان رسول اللّه عهد الىّ عهدا فقال يابن ابى طالب لك ولاء امّتى فان ولّوك في عافية و اجمعوا عليك بالرّضا فقم في امرهم و ان اختلفوا عليك فدعهم و ما هم فيه فانّ اللّه سيجعل لك مخرجا». «٢»

«پيامر خدا با من پيمانى بست و فرمود: اى پسر ابو طالب، پيشوايى و رهبرى امت من در حقيقت از آن تست (زيرا از همه افراد سزاوارترى) اگر مردم بدون نزاع ولايت ترا پذيرفتند.

در امر حكومت قيام كن و اگر درباره تو اختلاف كردند،

______________________________

(١). كامل ابن اثير، ج ٣، ص ٩٩، چاپ بيروت؛ تاريخ طبرى، ج ٣، ص ٤٥٦.

(٢). كشف المحجة، ابن طاوس، ص ١٨ چاپ بيروت؛ مستدرك نهج البلاغة، باب دوم، ص ٣٠.