حكومت اسلامى در چشمانداز ما

حكومت اسلامى در چشمانداز ما - سبحانى، شيخ جعفر - الصفحة ٧٥

ألا يعلم من خلق و هو اللّطيف الخبير. «١» «آيا آن كسى كه موجودات را آفريده از حال آنها آگاه نيست در حالى كه او از اسرار دقيق با خبر و آگاه است؟!.»

خدايى كه سازنده ذرات وجود، پديد آرنده سلول‌هاى بى‌شمار و تركيب‌دهنده قطعات مختلف وجود انسان است، قطعا از نيازمندى‌هاى نهان و آشكار و مصالح و مفاسد مصنوع خود بيش از ديگران آگاه است.

او بر اثر علم گسترده از روابط و واكنش اين پيوندها و وظايف فردى و اجتماعى هر انسانى آگاهى كامل دارد.

شرط دوم، كه پيراستگى از هر نوع سودجويى در وضع قانون باشد، جز خدا در هيچ مقامى موجود نيست زيرا تنها خدا است كه نفعى در اجتماع ما ندارد، و از هر نوع غرايز خصوصا غريزه خودخواهى پيراسته است درحالى‌كه همه افراد بشر كم و بيش از حس خودخواهى كه آفت قانون‌گذارى صحيح است برخوردارند هر چند هم سعى و كوشش كنند كه خود را از چنگال اين غريزه برهانند، باز گرفتار مى‌شوند.

به قو «ژان ژاك روسو» براى كشف بهترين قوانين كه براى ملت‌ها سودمند باشد، يك عقل كل لازم است كه تمام شهوات‌

______________________________

(١). ملك/ ١٤.