مركزى كه همه از آنجا الهام بگيرند، ممكن نيست، ازاين روى مسلمانان بايد در چهارچوب تعاليم اسلامى، داراى تشكيلات و سازمان سياسى باشند كه در هر زمان، پابه‌پاى نيازمندى‌ها پيش برود.

اميرمؤمنان عليه السّلام در يكى از سخنان خود به لزوم تشكيل حكومت اشاره مى‌كند و وجود حاكم جائر را بر هرج‌ومرج و زندگى جنگلى ترجيح مى‌دهد و يادآور مى‌شود كه اصولا حكومت، هدف نيست بلكه وسيله‌اى است براى يك زندگى آرام، براى گردآورى ماليات، براى جهاد با دشمن، براى حفظ امنيت راه‌ها و اخذ حق مستضعف از قوى و نيرومند، چنان‌كه مى فرمايد:

«إنّه لابدّ للنّاس من أمير برّ أو فاجر، يعمل في إمرته المؤمن و يستمتع فيها الكافر، و يبلّغ اللّه فيها الأجل، و يجمع به الفي‌ء و يقاتل به العدوّ، و تأمن به السّبل و يؤخذ به للضّعيف من القويّ حتّى يستريح برّ و يستراح من فاجر». «١» «بايد براى مردم امير و رئيسى باشد، خواه نيكوكار و يا بدكار، تا مؤمن در حكومت او به كار خود مشغول گردد، و كافر بهره خود را ببرد. بر اثر برقرارى نظم و آرامش، خداوند

______________________________

(١). نهج‌البلاغه، خطبه ٤٠.