حكومت اسلامى در چشمانداز ما - سبحانى، شيخ جعفر - الصفحة ٧٣
ضرورى است تا در پرتو آن، حقوق افراد و وظايف انسانها در زندگى اجتماعى روشن گردد. اين طرح همان قوانين اجتماعى است كه زيربناى يك اجتماع انسانى است.
اكنون بايد ديد كه اين طرح عالى، به وسيله چه كسى بايد ريخته شود.
بهطور اجمال بايد گفت قانونگذار مىخواهد جامعه بشرى را با تنظيم برنامههاى فردى و اجتماعى به سوى كمال رهبرى كند، و در پرتو تعيين وظايف افراد، و تأمين حقوق آنان، سعادت جسمى و روانى آنها را فراهم سازد.
در اين صورت بايد قانونگذار، دو شرط ياد شده در زير را دارا باشد.
١. قانونگذار بايد انسانشناس كاملى باشد
اگر هدف از قانونگذارى، تأمين نيازمندىهاى جسمى و روانى بشر است بايد از همه رموز و اسرار جسمى و روانى بهطور دقيق آگاه باشد، همانگونه كه نسخه پزشك در صورتى دقيق و كامل مىشود كه وى از اوضاع و احوال بيمار كاملا آگاه باشد و نسخه را مطابق وضع مزاج بيمار و شرايط روحى او تنظيم كند.
به عبارت ديگر قانونگذار بايد انسانشناس و جامعهشناس كاملى باشد.