روى اين علل و مصالح، دانشمندان شيعى، حكومت اسلامى را پس از پيامبر، كاملا تنصيصى تلقى كرده‌اند كه امت در قبول و رد رهبر دينى و جانشين پيامبر، اختيارى ندارند. «١»

شيوه حكومت در عصر غيبت‌

سخن در اين رساله فشرده درباره طرح حكومت اسلامى در دوران وجود امام معصومم و منصوص از جانب خدا نيست، بلكه سخن درباره زمانى است كه امام معصوم در پس پرده غيبت به سر مى‌برد و به عللى دسترسى به وى امكان پذير نيست، در اين دوران بايد ديد شيوه حكومت اسلامى چگونه است؟

آيا مى‌توان گفت كه اسلام پيرامون همه چيز سخن گفته است ولى درباره شيوه حكومت اسلامى در عصر غيبت امام، سخن نگفته است؟

آيا احكام و حقوق اجتماعى و سياسى و قوانين جزايى و كيفرى آن منسوخ شده است؟

يا اين‌كه به حكم جاودانى بودن آيين اسلام تا روز رستاخيز،

______________________________

(١). براى آگاهى از اين علل و مصالح به كتاب «پيشوايى از نظر اسلام» از همين قلم، صفحات ٤٩- ١٤٧ مراجعه بفرماييد.