د. در تأييد اين مطلب كه (حاكم بايد از طرف مردم انتخاب شود و يا لااقل مورد رضايت مردم باشد) نامه‌اى است كه برخى از رجال كوفه به امام حسين عليه السّلام نوشته‌اند، و تنفر خود را از حكومت بنى اميه به اين نحو شرح داده‌اند:

«به نام خداوند بخشنده مهربان. درود بر تو و ما. به درگاه خدايى كه غير از او خدايى نيست، سپاسگزاريم. شكر خدا را كه دشمن جبار و سر سخت شما (معاويه) را هلاك كرد، او با قهر و غلبه بر اين مردم مسلمان مسلط شد و حكومت را به دست گرفت و بودجه عمومى كشور را غصب كرد و برخلاف افكار عمومى و رضايت مردم بر آان حكومت نمود. آنگاه نيكان را كشت و بدان را باقى گذاشت و خزانه مملكت را در انحصار جباران درآورد، هلاك باد

______________________________

- اهميت خاصى برخوردار است لذا در اين‌جا متن آن را نقل مى‌كنيم «و الواجب فى حكم اللّه و حكم الاسلام على المسلمين بعد ما يموت امامهم او قتل ضالا كان او مهديا، مظلوما كان او ظالما، حلال الدم او حرام الدم ان لا يعملوا عملا و يحدثوا حدثا، و لا يقدموا يدا، و لا رجلا، و لا يبدوأ بشيئى قبل ان يختاروا لانفسهم اماما يجمع امرهم عفيفا، عالما، ورعا، عارفا بالقضاء و السنه، يجمع امرهم و يحكم و يأخذ للمظلوم من الظالم و يحفظ اطرافهم و يجبى فيئهم و يقيم حجتهم و يجبى صدقاتهم» (اصل سليم بن قيس، ص ١٨٢).