در اين ميان گروهى هستند كه از تشكيل هر نوع حكومت جلوگيرى كرده و با آن مخالفت مى‌ورزند، و برخى از آنان «تز» نامعقول خود را در قالب قانون فلسفى مى‌ريزند و وجود حكومت را براى بشر، فقط تا مدتى ضرورى مى‌پندارند.

اكنون ما پيرامون انديشه‌هاى اين گروه سخن مى‌گوييم:

١. ماركس و همفكران او لزوم وجود دولت را تا آن‌جا كه اختلاف طبقاتى در ميان است ضرورى مى‌دانند و معتقدند پس از گسترش كمونيسم در سرتاسر جهان دولت بايد از ميان برود.

در آغاز بحث يادآور شديم كه اين سخن، پندارى بيش نيست، و برترى‌طلبى انسان و فزون‌خواهى او، منحصر به مسائل اقتصادى و امور مادى نيست كه در صورت محو اختلاف طبقاتى مايه‌