حكومت اسلامى در چشمانداز ما

حكومت اسلامى در چشمانداز ما - سبحانى، شيخ جعفر - الصفحة ١٣٦

با ياران خود براى انجام عمره مفرده احرام بسته بود، وقتى با مقاومت قريش روبرو شد، از ياران خود براى بذل جان و مال بيعت گرفت و در اين مورد دو آيه فرود آمد.[١] ديگرى مربوط به زنان مسلمان است وقتى پيامبر گرامى مكه را فتح كرد از زنان تازه مسلمان پيمان گرفت كه براى خدا، شريكى قائل نشوند، دزدى نكنند، از فحشاء دورى جويند و ....[٢] تنها اين موارد نيست كه مسلمانان و يا گروه و فردى از آنان، با پيامبر بيعت كرده‌اند، بلكه موارد بيعت بيش از آن است كه در اين جا ضبط گردد و در همه موارد اين نكته به چشم مى‌خورد كه افراد بيعت‌كننده پيشاپيش، رياست و رهبرى پيامبر، و ايمان به وى را پذيرفته بودند و در قالب بيعت بر انجام وظايف خاصى تأكيد مى‌كردند.

شما اگر در مواد و محتواى بيعت‌هايى كه گروها و يا افراد با پيامبر كرده‌اند، دقت كنيد خواهيد ديد كه هدف از بيعت به رسميت شناختن، رياست و رهبرى پيامبر نبوده، بلكه هدف، تعهد براى همكارى در موارد خاصى با پيامبر است و لذا مى‌گويد حالا كه‌


[١] - سوره فتح، آيه‌هاى ١٠ و ١٨، تعداد بيعت‌كنندگان با پيامبر در اين رويداد هزار و پانصد نفر بودند. به صحيح بخارى باب مغازى مراجعه گردد.

[٢] - ممتحنه/ ١٨.