در اين مرحله قانون به وسيله خدا وضع و تشريع مى‌شود، زيرا در گذشته يادآور شديم، هيچ‌كس حقى بر كسى ندارد كه قانونى سود يا زيان كسى وضع كند يا او را به پيروى از قانونى كه وضع كرده است مجبور سازد. اين خداست كه چون خالق و پروردگارست حق دارد، براى انسان جعل قانون كند و يكى از مراحل توحيد، توحيد در تقنين و تشريع است، و ادله اين توحيد در كتاب‌هاى عقيدتى بيان شده است. «١»

شناخت قانون به وسيله مجتهدان‌

قانون الهى در كتاب و سنت و احاديث ائمه اهل بيت عليهم السّلام كه منتهى به سنّت پيامبر مى‌شود وارد شده است، ولى همگان نمى‌توانند ازاين كانون علم بهره بگيرند، زيرا در گرو يك رشته تخصص‌هاست كه همگان آن را دارا نيستند، بلكه شناخت قانون در توان فقيهان و مجتهدان است كه احكام اسلامى را در اختيار مردم بگذارند. بنابراين مجتهد و مفتى، حق قانونگذارى ندارد، بلكه كار او كشف قانون الهى است، آن هم به صورت كلى.

______________________________

(١). منشور جاويد، ج ١، ص ٣٩٣- ٤٢١.