گزيدهاى از فقه الآل در كتب اهل سنت
(١)
آغاز سخن
٥ ص
(٢)
مقدمه دكتور عداب
٨ ص
(٣)
هدف كتاب
١١ ص
(٤)
مطالب برگزيده
١٥ ص
(٥)
1 - اختلاف در عقايد
١٥ ص
(٦)
بيان اين موضوع
١٨ ص
(٧)
تنقيد و تحقيق
١٩ ص
(٨)
2 - مصدر علوم آل البيت(ع)
٢٣ ص
(٩)
3 - حجيت اقوال امامان اهل البيت(ع)
٣٠ ص
(١٠)
4 - متعه يا نكاح موقت
٨٠ ص
(١١)
5 - مسح پاها در وضوء
٨٧ ص
(١٢)
6 - اذان به حى على خير العمل
٩١ ص
(١٣)
7 - جهر به بسم الله الرحمن الرحيم
٩٣ ص
(١٤)
8 - قنوت در نماز
٩٥ ص
(١٥)
9 - جواز ترك قول الصحابه
٩٦ ص
(١٦)
10 - نماز تراويح در رمضان
٩٨ ص
(١٧)
11 - صلاة و سلام فرستادن بر امامان عترت
٩٩ ص
(١٨)
12 - قصر در سفر عزيمت است
١٠٥ ص
(١٩)
13 - اختصاص خمس به نزديكان رسول الله(ص)
١٠٦ ص
(٢٠)
بقيه مطالب گزيده شده از كتاب فقه الآل
١٠٧ ص
(٢١)
مشروعيت مذهب شيعه
١٠٧ ص
(٢٢)
سخنى در مورد سجده
١١٠ ص
(٢٣)
دست باز در نماز
١١٢ ص
(٢٤)
تعظيم نوروز
١١٥ ص
(٢٥)
دفاع مؤلف از فقه شيعه
١٢٠ ص
(٢٦)
اوقات نماز
١٢٤ ص
(٢٧)
فتواى جمعى از علماى بزرگ سنى به جواز پيروى از فقه شيعه فتوى الشيخ شلتوت
١٣٠ ص

گزيدهاى از فقه الآل در كتب اهل سنت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٨ - ١٠ - نماز تراويح در رمضان

١٠- نماز تراويح در رمضان‌

مولف فقه الآل در پاورقى ص ٢٢١ مى‌نويسد:

جمعى از اعلام اهل سنت افضليت انفراد را در نماز تراويح در خانه‌ها بر نماز تراويح در مساجد تقرير كرده‌اند.

امام ابن عبدالبر در كتاب استذكار (ج ٢/ ٧٣) از قول ابوعمر نوشته: قيام در رمضان نافله است نه مكتوبه، مگر نمازهاى پنجانه ... به دليل حديث طلحه ... و قال (ص): نماز مرد در خانه‌اش، افضل است از نماز او در اين مسجد من، مگر نماز فرض ... و لذا مالك و شافعى و پيروان آنان، نماز نافله را منفردا در خانه برتر مى‌دانند.

در تمهيد (٨/ ١١٥) گفته است: فقها اختلاف كرده‌اند كه افضل قيام با مردم است در ماه رمضان يا انفراد در خانه؟ مالك و شافعى گفته‌اند نماز منفرد ر خانه در رمضان برتر است.

مالك نقل كرده كه ربيعه و جمعى از علماى ما از (مسجد) انصراف مى‌كردند و با مردم به جماعت نماز نمى‌خواندند و من هم چنين مى‌كنم و آن حضرت (ص) نيز جز در خانه نماز نمى‌خواند و شافعى به حديث زيد بن ثابت، استدلال كرده كه نبى صلى الله عليه و سلم در قيام رمضان فرموده: اى مردم در خانه‌هاى خود نماز بخوانيد؛ زيرا برترين نماز مرد به جز نماز مكتوبه، در خانه مى‌باشد ... و روايت كرده‌ايم از ابن عمر و سالم و قاسم و ابراهيم و نافع كه آنان از (مسجد) به خانه مى‌رفتند و با مردم جماعت نمى‌گذاردند. (فقه الآل، ص ٢٢٢).