تشريع متعه يا نكاح موقت در صدر اسلام، مسلم و متفق عليه است، ولى مذاهب چهارگانه اهل سنت مى‌گويند، جواز آن نسخ شده است. ائمه اهل بيت (ع) مشروعيت آن را باقى مى‌دانند و شيعه اماميه به پيروى از آنان، آن را مشروع مى‌دانند و اين حكم در كتب فقهى آنان از ابتداء تا كنون ثبت مى‌باشد.

حالا ببينيم شيخ امين بن صالح، مؤلف دانشمند فقه الآل در اين مورد چه مى‌گويد:

«ابن عبدالبر» در كتاب تمهيد خود (ج ١٠/ ١١٣) نوشته: كه عبدالرزاق از پسر جريج (محدث معروف اهل سنت) نقل نموده كه عطاء به من خبر داد كه از ابن عباس شنيده است كه متعه را تا الآن حلال مى‌دانسته و به من خبر داد كه ابن عباس اين چنين (آيه متعه را) قرائت مى‌كرد: (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَ‌ الى اجل مسمى‌ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ) قال: و قال ابن عباس فى حرف أبى‌ (إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى). ابوعمر مى‌گويد على بن حسين (زين العابدين) و فرزندش ابوجعفر محمد بن على (الباقر) و پسرش جعفر بن محمد (الصادق) نيز