به علاوه كه سلام حتى بر غير آل مورد اختلاف است كه بين امامان اهل سنت مشهور است و در اين مورد حافظ ابن حجر در فتح البارى (١١/ ١٧٠) مى‌گويد: تنبيه: (اختلف فى السلام على غير الانبياء بعد الاتفاق على مشروعيته فى تحية الحى، فقيل يشرع مطلقا و قيل: بل تبعا و لايفرد لواحد لكونه شعارا للرافضة (!!) و نقله النووى عن الشيخ ابى محمد الجوينى) و پيش از او امام ابن القيم در جلاء الافهام (١/ ٤٦٥) گفته است: آيا بر ال او به تنهايى از آن حضرت صلوات فرستاده مى‌شود؟ پس اين مسأله بر دو نوع است يكى اين كه گفته شود اللهم صلى على آل محمد پس اين نوع جايز است و داخل در اهل آن حضرت مى‌باشد. بنابراين جدايى از آن حضرت در لفظ واقع شده است نه در معنا. نوع دوم يكى از اهل بيت به تنهايى ذكر شود و گفته شود: اللهم صلى على على يا بر حسن، حسين، فاطمه و امثال اين‌ها.

در اين مورد و در مورد صلاه بر غير اهل پيامبر از صحابه و آنانى كه بعد از صحابه آمده‌اند، مالك آن را مكروه دانسته است و گفته اين عمل از گذشتگان صادر نشده است و همين مذهب ابى حنيفه و سفيان بن عيينه و سفيان ثورى و طاووس است و ديگران با اينان مخالفت كرده است و جايز دانسته‌اند صلاه بر غير پيغمبر و اهلش را.