هر چند هدف اين رساله در ذكر مطالبى بود كه دانشمندان محترم سلفى، شيخ امين بن صالح يمنى در كتاب فقه الآل رضى الله عنهم نوشته است، ولى به مناسبت مطلب دوم منابع علوم آل البيت- خواستم بحث حجيت اقوال امامان اهل بيت را بر مسلمانان به عنوان استثناء در مطلب سوم ذكر كنم و سپس به بيان مقدارى از مطالب منتخبه اين كتاب مفيد بپردازم و الله ولى التوفيق.

اين بحث ربطى به مدعاى شيعه اماميه كه امامت را پس از حضرت محمد (ص) منصب الهى براى دوازده تن از ذريه و عترت رسول خدا (ص) ثابت مى‌دارند- ندارد. هر چند روايت متواتر نبوى كه صدر آن‌

«الخلفاء بعدى اثناعشر كلهم من قريش»

به گفته‌ى ابن حجر شافعى، متفق عليه در ميان اهل سنت است، مؤيد يا دليل آن هم است.

بلكه چكيده اين بحث اين است كه در فرض ثبوت فتاوى و اقوال آل البيت در فقه و اخلاق و معارف اسلامى و غيره، آيااقوال آن‌ها بر مسلمان شرعا حجت است يا نه؟

مراد از اين حجيت، حجيت عام نيست كه فتاوى همه مجتهدين بر مردم عوام حجت است و اين حجيت به بناء العقلاء و سيره مسلمانان بعد از حيات آن حضرت (ص) تا امروز و به ظاهر آيه مباركه‌: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ‌ و به ظاهر آيه مباركه: فَلَوْ