گزيدهاى از فقه الآل در كتب اهل سنت - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٠ - تنقيد و تحقيق
الوجود را پذيرفت، (كه مىپذيرد) دستورات و اخبار او، همه مطابق واقع و واجب الطاعه است و قانون ربوبيت و عبوديت برقرار مىگردد و وقتى نبوت يك فرد انسان عقلا (به وسيله معجزه) ثابت گرديد، گزارشات وحيانى آن نبى بر مردم به حكم عقل نافذ مىگردد و پيروى از شريعت آسمانى او لازم مىشود. پس از اين مرحله، عقايد ديگر به نقل، ثابت مىگردد و اشكالى هم ندارد. امامت امامان اهل بيت نيز بايد از راه معجزه يا نص امام گذشته كه قهرا به نص حضرت پيامبر اكرم (ص) منتهى مىگردد، ثابت شود. عقايد نقلى شيعه، همه از امامان آل البيت (ع) گرفته شده و هر كس كه به كتب كلامى و حديثى شيعه مراجعه كند، آن را به مرتبه حسى و قطعى درك مىكند. عقايد عقلى شيعه با آن كه از عقل نظرى و عقل عملى گرفته شده، تصادفاً همهى آنها با نصوص وارده از جانب ثقلين رسول الله (ص) كه همان كتاب خدا و عترت آن حضرت است، مطابقت و موافقت دارد. ادعاى سلفى گذشته و جمعى از نويسندگان كم آگاه و احياناً غرضورز و بىتقوى و يا كمتقوى- كه عقايد شيعه از عقايد خاندان حضرت پيامبر نمايندگان نمىتواند- صد در صد اشتباه است. در بهترين حال و حسن نظر به اين نويسندگان، بايد گفت كه سبب اشتباه آنان، نقلهاى دروغين و مجهولى است كه جمعى از ضعفا، عقايدى را به پارهاى از امامان اهل بيت، نسبت دادهاند كه مغاير عقايد شيعه اماميه مىباشد، ولى