فوايد دمشقيه - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨١ - مطلب چهارم حيات و پاداش برزخ
برزخ باشد از او دليل مىخواهيم و اثبات اجماع تعبدى براى او ميسور نخواهد بود.
و عين همين مطلب را درباره اين جمله ديگر او نيز مىگوييم: مسلمانها حقيقت سؤال منكر و تكبر را در قبر و عذاب كفار و بعضى از گنهكاران را قبول دارند و خلاف آن را به بعضى از معتزله نسبت داده است.
به هر حال عذاب قبر امرى است و استمرار آن در همه برزخ امرى ديگر اولى مورد انكار ما نيست بلكه محقق بزرگوار خواجه نصير الدين طوسى در تجريد مىگويد: عذاب القبر واقع لا مكانه و تواتر السمع بوقوعه.
ايشان در اين عبارت تواتر اخبار را بر عذاب قبر از طريق شيعه ادعا مىكند و سابقا به شماره روايات عذاب قبر اشاره كرديم.
در پايان كلام علامه مجلسى (رضوان الله عليه) را از بحار الانوار نقل مىكنيم و اين مطلب را بدان پايان مىبريم.
آنچه كه از آيات زياد و اخبار مستفيضه و برهانهاى قطعى آشكار شد اين است كه نفس پس از مردم باقى مىباشد[١]. يا معذب است اگر خالص الكفر باشد و يا در نعمت است اگر مؤمن محض باشد و يا از او روگردانى و اعراض مىشود اگر از جمله ضعفا (مستضعفين) باشد و زندگى در قبر به طور كامل و يا تا مقدارى از بدن ميت چنانچه در پارهاى
[١] . از آيات كثيره بقاى روح استفاده نمىشود بلكه تنها بقاى روح شهدا از دو آيه بقاى اواح آل فرعون از يك آيه استفاده مىشود. و ادعاى بعدى او همان نظريه شيخ مفيد است كه در متن مورد مناقشه قرار گرفت.