در اين روايت معتبر حضرت باقر عليه السلام مى‌فرمايد همه عذاب قبر در يك روز و در يك ساعت مى‌باشد به مقدارى كه مرده داخل قبر مى‌شود و مردم برمى‌گردند. و به همين خاطر جريدتين را با ميت مى‌گذارند و پس از خشكيدن آن‌ها عذاب و سؤالى به ميت نمى‌رسد (يعنى در موقع عذاب و سؤال به خاطر تر بودن دو جريده عذاب نمى‌رسد و وقتى كه آن‌ها بخشكند موقع عذاب و سؤال گذشته است).

در پايان مسأله را مقدار اندكى از نظر انعقاد اجماع و اقوال علما بررسى مى‌كنيم‌[١].

شيخ صدوق على الرحمه در كتاب اعتقادات خود چنين مى‌گويد:

اعتقاد ما در نفوسى كه از ابدان خود مفارقت مى‌كنند اين است كه آن‌ها بقا دارند بعضى از آن‌ها در نعمتند و بعضى‌ها در عذاب تا اين كه خداوند عزوجل آن‌ها را با بدانشان برگرداند.

از اين عبارت اجتماعى دانسته نمى‌شود زيرا خيلى از مطالب ايشان كه به عنوان (اعتقاد ما) ذكر شده است مورد انفاق همه علما نمى‌باشد لذا پژوهشگر دقيق النظر نبايد در مقابل آن تسليم شود اتفاقا در همين مسأله پس او دانشمند جليل و محقق شيعه شيخ مفيد عليه الرحمه با ايشان‌

[١] . اين اقوال از بحار الانوار نقل مى‌شود.