نزول قرآن مجيد در چهارده قرن، قبل مانع نمى‌شود كه مطالب آن امروز هم در جهان علم و دانش مفيد و با ارزش باشد و حتى دستورات عملى او در زندگانى متحول و مترقى انسان لازم الاجرا باشد. جالب‌تر اين كه در اين كتاب هزار و چهار صد ساله، مطالبى وجود دارد كه قرن حاضر با آن همه علم و اطلاع خود از حل و هضم آن‌ها احساس ناتوانى مى‌كند و حتى گمان غالب بر اين است كه تكامل چند قرن آينده نيز نتواند كليدى براى كشف تمام اسرار اين كتاب آسمانى باشد. و سر اين موضوع در اين است كه اين كتاب آسمانى از جانب كسى نازل شده است كه از حلق زمان و مكان خارج است و طبيعت اشياء و حقايق جهان براى او معلوم بلكه مخلوق اوست. قُلْ أَنْزَلَهُ الَّذِي يَعْلَمُ السِّرَّ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ وَ بِالْحَقِّ أَنْزَلْناهُ وَ بِالْحَقِّ نَزَلَ.

يعنى قرآن را كسى فرستاده است كه آگاهى به باطن آسمان‌ها و زمين دارد. قرآن را به حق فرو فرستاديم و به حق نازل شده است. وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ‌