رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥ - حمد و شكر خداوند

ديگرى براى ما روشن شود ممكن است بدانيم كه در صدها يا أقلًّا در دهها موردى‌كه در معرض‌كشته شدن وتلف شدن قرار گرفته بوديم، رحمت خداوند جان ما را نجات داده، حتى ممكن است از خداوند خجالت بكشيم كه نعمت هاى او را نقمت و بدبختى پنداشته بوديم، ما نمى‌دانيم كه نتيجه اعمال فيزيكى و طبيعى ما كه از جهالت و هوسبازى ها و پيروى از غرايز مهار نشده چه بلاها و پيامد هاى وحشتناكى داشته، كه اكثر آن ها را خداوند از ما به دور داشته و آنچه كه او عفو مى‌كند بيشتر است. معاصى ما در عالم تشريع، زمينه ساز چه دردها و بدبختى هاى ما در دنيا مى‌شده ولى ذو الفضل و الاحسان و مدبّر مهربان، قسمتى از آن ها را به طُرق مختلف از ما دور داشته است.

قرآن مى‌گويد اگر نعمت هاى خداوند را بشماريد، احصاء نمى‌توانيد.

پس بايد هميشه خداوند را در زبان و قلب و عمل شكرگزاريم و حوادث ناخوشايند جزئى نبايد از محبت ما به خالق ما بكاهد، محبت به خداوند شكوفايى ايمان است.

اين همه نعمت ها تنها براى من و تو نيست بلكه شامل همه انسان ها از آمدن آدم به كره زمين تا انقضاى جهان و قيام قيامت مى‌باشد چه مؤمن و چه كافر.

حالا اگر متوجه نعمت هاى دايم الفضل بر پرندگان، چرندگان، چهار پايان، خزندگان، حشرات وساير انواع زنده جانها و ملايكه و جن و انواع مختلف زنده جان هاى عاقل در كهكشان ها و منظومه هاى شمسى ديگر شويم، و متوجه حكمت او در جهان ستاره‌ها و سياره‌ها و جهان ملكول ها و سلولها و اتم ها و اجزاى آن ها و اجزاى اجزاى آنها بگرديم، نعمت هاى او چه اندازه مى‌شود؟ مدهوشانه مى‌گوييم‌ «وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها». و به كلمه كوتاه بايد كثرت نعمت هاى خالق محبوب خود را در يك قانون قطعى فلسفى وكلامى‌كه مى‌گويد همه موجودات امكانى- در همه جهان ها وكهكشان هاى بى‌حساب در