رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٨٤ - خانواده سيال
آمده است؛ كم نيستند خانواده هايى كه در سيال كردن خانواده يك گام ديگرى به پيش برداشته اند و فرزند را از آن حذف كرده، آن را فقط به عناصر اصلى تشكيل دهنده خانواده كه يك مرد و زن مىباشند، محدود تر نموده اند. اين گرايش در زوج هاى جوان بيشتر است، اين ها فكر مىكنند چه ايرادى دارد كه پس از بازنشستگى چند جنين بخرند و آنان را بزرگ نمايند. دو نفر زن و شوهر در خانواده هستهاى كه از نظر شغلى با هم جور هستند، در مقايسه با خانواده هاى معمولى و گسترده قبلى، بهتر مىتوانند در ميان ديگرگونى هاى فرهنگى و اجتماعى حركت كنند و خود را با تغييرات شغلى و نقل مكان هاى پيوسته هماهنگ سازند. از اين رو به قول «مارگارت ميد»- جامعه شناس امريكايى-، در شرايط فراهم آمده فوق، وظيفه پدر و مادرى فقط به تعداد اندكى از خانواده ها محول خواهد شد كه كار اصلى شان پرورش كودكان است، و مابقى جمعيت يا پدر و مادر ها براى اولين بار در تاريخ بشرى به حال خود رها مىشوند تا به هركارى كه مايلند دست بزنند.
جامعه غرب به اين نكته اشاره دارند كه چه عيبى دارد سيستمى به وجود آيد كه در آن والدين حرفهاى وظيفه پرورش كودكان را به عهده بگيرند، چون به هر حال پرورش كودك مستلزم مهارت هايى است كه به هيچ وجه همگان از آن برخوردار نيستند، به اين طريق رابطه بيولوژيك والدين با فرزندان حذف و والدين حرفهاى جاىآن ها را مىگيرند. البته مراد از حرفهاى بودن هميشه به آن مفهوم نيست كه بسيار در امر تربيت كودكان كاركشته اند، بلكه به اين معنى نيز مىتواند باشد كه آن ها كسانى هستند كه در قبال دريافت پول فرزندان ديگران را نگهدارى مىكنند. (شوك آينده، آلوين تافلر، ترجمه حشمت الله كامرانى، ص ٢٤٥).