رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٦ - تفاوت اراده هاى قوى و ضعيف
مقدارى با او صحبت كردم.
وقتى بيرون رفتن از منزل او، ديدم كه با سن زياد و ريش سفيد و ثروت خود، كفش هاى مرا پيش پايمگذاشت و مرا به ياد مخالفت هاى چند سال قبل خود آورد.
مى بينيد اراده قوى چه ثمره خوبى دارد!
بلى داشتن برنامه معقول و اراده قوى و فرصت شناسى به جا، در استخدام فرصت طلبى[١] كاميابى آدمى را به بار مىآورد.
ولى رهروان جوان بايد بدانند اراده قوى و مقاومت در برابر حادثات، شمشير دوسره استكهگاهى به نفع آدمى و زمانى به ضرر اوست كه بسيار خطرناك است، وقتىكسى به بيراهه مىرود هر قدر اراده او قوىتر باشد بدتر وگمراه تر و فاسد تر مىشود.
لذا لازم است اولًا برنامه كار او درست و عاقلانه و اخلاقى باشد كه هم از فكر و انديشه خود و هم از انديشه افراد دانشمند و صالح (به وسيله مشوره) استفاده نمايد تا از راه هاى شيطانى به دور بماند. و به اميد ترقى به گودال گمراهى و بدبختى سقوط نكند.
بلى بايد بين اراده قوى و تصميم جدى و بين لجبازى و خيره سرى به كمك گرفتن از دين خدا و شنيدن مواعظ صالحان و مطالعه كتب مفيد، فرق درستى بگذاريم؛ و اول را به دوم اشتباه نگيريم. قرآن مى فرمايد: «قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا» بگو آيا شما را به زيان مند ترين (افراد) از نظر كار (هاى شان) خبر ندهم؟ اينان كسانى هستندكه تلاش شان در زندگانى حاضر (باطل) و
[١] - فرصت طلبى گاهى به معناى بى هدفى و گاهى به معناى بى وفايى مىآيد كه ناپسنديده است، و گاهى به معنى برگزيدن فرصت هاى مثبت و دورى از فرصت هاى منفى و مخرب مى باشد كه خوب است.« ابن الوقت» نيز به دو معناى نيكو و زشت مى باشد.