رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧١ - اشعار
حفظ الهواء الخارجى فيتدفق من خلاله و يحصل التزيف (خون زيرى).
٤- هوا مركب از گاز هاى مختلف است كه قابل فصل و تجزيه است، يكى از آنها اكسيژن است كه تقريبا ٢٠ در صد يعنى خمس هوا را تشكيل مى هد، و اگر اين گاز نمىبود اشتعال ممكن نبود، زيرا احتراق به وسيله او تحقق مى پذيرد. اكسيژن با آن مواد اتحاد كيمياوى پيدا مىكند و از اين اتحاد اكسيدآن ماده پيدا مىشود. (اكسيد آهن، همان ماده نرم و كوبيده كه مثل آرد است و مردم از رؤيت آن مى فهمند آهن زنگ زده) و اين عمليه را «تأكسد» مى گويند، والاشتعال عبارة من نوع من التأكسد السريع مصحوب بحرارة شديدة و لهيب، فيحترق الخشب او الورق او السكر فى الهواء بلهب و يتحول الى غاز ثان اوكسيد الكربون، و بخار الماء تاركا قليلا من الرماد.
اشعار
|
همره نعشم بيا تا به سر تربتم |
با تو غنيمت بود يك دو سه گام ديگر |
|
.......
|
چه كوتاهست شبهاى وصال دلبران يارب |
خدا از عمر من بر عمر اين شبها بيفزايد |
|
.......
|
خواهم كه با نگاه بگويم پيام دل |
شرمم اگر اجازه و اشكم امان دهد |
|
.......
|
در كوى نيك نامى ما را گذر ندادند |
اسب مرا گرفتند يك ماچه خر ندادند |
|
.......
|
لا تكن للرزق مجروح الفواد |
انما الرزق على رب العباد |
|