رنگارنگ يا کشکول درويشي - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣ - رحمت رحمانيه و رحمت رحيميه

و همه رحمت هاى خاص و عام و تكوينى و تشريعى او از راه علل و اسباب است و انتظار استثناء و رحمت فوق العاده از قانون عليت وجود ندارد.

قبول دعا و خواست دعا كنندگان نيز از كانال قانون سببيت صورت مى‌گيرد و خارج از قانون عليت قابل دست رسى نمى‌باشد؛ و بايد محبت و ايمان ما به خداوند عقلانى باشد نه عاطفى واحساساتى‌كه در دام شيطان و تلبيس ابليس گرفتار شده و در دين و دنياى خود زيان جبران ناپذير مى‌بينيم.

جمعى از جوانان كم تجربه و اسير احساسات مى‌پرسند: «ما متدين هستيم، نماز مى‌خوانيم، روزه مى‌گيريم، ولى دعاى ما قبول نمى‌شود؛ ما از بندگى خداوند دلسرد شده ايم، و مدتى است نماز را ترك كرده ايم»!![١]

مى بينيد ايمان احساساتى و به دور از عقل چه قدر زود به وسوسه شيطان از بين مى‌رود، اين افراد عبادات و اطاعت خداوند را مشروط به هوسبازى و خواسته هاى طفلانه خود مى‌كنند، خيال مى‌كنند كارهاى خداوند تابع مصالح و مفاسد نيست، بايد به خلاف قانون عليت، آنچه آنان مى‌خواهند عملى شود تا آنها مسلمان باقى بمانند. هيچ متوجه قوانين تكوينى خلقت نمى‌شوند. از همين قانون عام سببيت به سنت خدا تعبير شده و قرآن تصريح مى‌كند كه سنت خدا عوض و تبديل نمى‌شود بلكه ثابت و استوار است، بندگان بايد تابع تقدير و راضى به قضاى او باشند نه اينكه توقع داشته باشند كه ربوبيت آفريدگار تابع هوس ها و خواست هاى آنان باشد.

[١] - چند هزار سوال در كابل از جوانان و غير جوانان يا مستقيماً يا به توسط تلويزون تمدن به من رسيده كه جواب داده ام و يكى از مؤمنين متدين شايد بيشتر از دو هزار آن سوالها و جوابها را چاپ نموده است. و جواب بسيارى از اين سوالات در تلويزون تمدن زير نويس شده است وله تعالى الحمد و منه التوفيق.