جهاد اسلامى در عصر حاضر - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٨ - يك موضوع مهم
جنگ نداريم و شما مىتوانيد آزادانه در شهر و يا منطقه ما بياييد و از اسلام و معارف دينى خود ترويج بعمل آوريد و حتى حكومت منطقه هم بدست شما باشد و دعاوى را براساس احكام اسلامى مورد قضاوت قرار دهيد ولى ما به خدا و پيامبر و دين شما ايمان نمىآوريم، آيا اين ادعا پذيرفته است يا نه و جنگ و كشتن و اسارت تا وقتى ادامه دارد كه اسلام را بپذيرند؟
به آيات زير كه تا حدودى روشنگر جواب سوال بالا است توجه كنيد- وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ (بقره ١٩٣ انفال ٣٩) با مشركين و كافرين بجنگيد تا فتنهاى نماند و دين براى خدا باشد.
٢- فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ ... فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ ... (توبه ٥) پس از ماههاى حرام مشركين را در هركجا كه يافتيد، بكشيد، اگر توبه كردند و نماز را برپا داشتند و زكات دادند راهشان را باز بگذاريد كه برادران دينى شما هستند (فَإِخْوانُكُمْ فِي الدِّينِ آيه ١١) ظاهرا فوق ميان مشركين مكه و ساير كافران نيست، چنانچه از آيهى (٩١- بقره) فهميده مىشود (كَذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ).
٣- قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ ...
(توبه ١٩) تا عنوان عدم ايمان به خدا و قيامت صادق باشد وجوب قتال نيز محقق است.
٤- قاتِلُوا الَّذِينَ يَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ (١٢٣ توبه) ظاهر آيه وجوب مقاتله با كفار نزديك است و مصالحت با آنان هيچ موضوعى ندارد.
٥- فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقابِ حَتَّى إِذا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَ إِمَّا فِداءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزارَها (محمد ص) وقتيكه با كفار روبرو شديد، گردنها را بزنيد وقتى دشمن خوب كوبيده شد اسيران را محكم ببنديد تا بعدا با آنان را آزاد مىكنيد و يا فدا مىگيريد، ولى اين آيه درباره