جهاد اسلامى در عصر حاضر - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٩ - يك موضوع مهم
كفار محاربين است نه مسالمين (فتأمل) و از آزادى اسير نيز فهميده مىشود كه قتل مطلق كافر واجب نيست.
لكن دو آيه ديگر قرآن مىگويد: كه اگر كفار تمايل به مسالمت نشان دهند، شما هم به آن تمايل نمائيد و چنانچه متعرض شما نشوند شما متعرض آنان نشويد.[١]
از جمله رواياتى كه مؤيد ادامه مبارزه تا اسلام آوردن است احاديثى است كه مسلم در اوايل صحيح خود از ابو هريره و جابر و عبد الله بن عمر از رسول خدا (ص) نقل مىكند كه آن حضرت فرموده است:
امرت ان اقاتل الناس حتى يقولوا لا اله الا- الله فاذا قال لا اله الا الله عصمنى ماله و نفسه الا بحقه و حسابه- على الله
. من مامؤرم، كه با مردم بجنگم تا كلمهى توحيد را بخوانند كه درين صورت جان و مالشان محفوظ مىماند مگر به حقى (مانند قصاص و ضمانات) و حساب آنان با خدا است در بعضى از روايات ايمان به نبوت نيز زياد شده است كه مسلما معتبر است بلكه در بعضى از روايات ابى هريره اقامه نماز و دادن زكات نيز قيد گرديده است. (ص ٣٨ و ٣٩ ج ١ صحيح مسلم)
در مورد سازگارى بين دو آيه و آيات ديگر، مفسرين آراى مختلفى دارند ولى آنچه كه به نظر بهتر مىرسد، اينست كه بايد دو آيه را مخصوص به فرض عدم آمادگى مسلمانان (از نظر مادى و يا معنوى) براى جهاد بدانيم، نه در فرض توانايى آنان بر- پيروزى، چه درين صورت لازمست، تا مسلمان شدن آنان جنگيد و شاهد بر اين مدعا اين آيه مباركه است: فَلا تَهِنُوا وَ تَدْعُوا إِلَى- السَّلْمِ وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ ... (محمد ٣٥) بناء على ان الواو-
[١] وَ إِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَها( انفال ٦١) فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقاتِلُوكُمْ وَ أَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَما جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا( نساء ٩٠) عمده درين مورد آيه اول است.