قال الله تعالى‌ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ لا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلى‌ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ‌ (نساء ٨٩- ٩٠)

و قال تعالى: الَّذِينَ عاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَ هُمْ لا يَتَّقُونَ. فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ. وَ إِمَّا تَخافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيانَةً فَانْبِذْ إِلَيْهِمْ عَلى‌ سَواءٍ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْخائِنِينَ. (انفال ٥٦- ٥٨)

وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلَّا عَلى‌ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ‌ (انفال ٧٢)

بَراءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ... إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوكُمْ شَيْئاً وَ لَمْ يُظاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَداً فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلى‌ مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ. (توبه ١- ٤)

كَيْفَ يَكُونُ لِلْمُشْرِكِينَ عَهْدٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ عِنْدَ رَسُولِهِ إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ فَمَا اسْتَقامُوا لَكُمْ فَاسْتَقِيمُوا لَهُمْ‌ (توبه ٧).[١]

[١] خلاصه ترجمه آيات: كفار را بگيريد و بكشيد، مگر كسانيكه مربوط به قومى شوند كه با آنان پيمان بسته‌ايد. كفاريكه در هرمرتبه عهدشكنى مى‌كنند، اگر در جنگ با آنان دست يافتى، طورى با آنان رفتار كن كه كفار ديگر نيز بترسند. اگر از قومى خيانت در عهد را بترسى، عهد آنان را بيانداز( يعنى به مجرد-- خوف خيانت، بر آنها حمله نبر، بلكه اول نقض عهد را با آنان اعلام كن) و اگر مسلمانان ضعيف در امر دين از شما يارى خواهند آنان را يارى كنيد مگر اينكه با كفار پيمان بسته باشد. خدا و رسول او از كسانى كه با آنان عهد بسته‌ايد( و عهدشكنى كرده‌اند) بيزار است، مگر آن دسته از مشركين كه در انجام عهدنامه خود كوتاهى نكرده‌اند و كسى را عليه شما پشتيبانى ننموده‌اند كه عهد و پيمان خود را با آنان تا آخر مدت( معينه) به پايان برسانيد. مشركان هيچ عهدى نزد خدا و رسولش ندارند مگر آنانى كه بآنها در مكه پيمان بسته‌ايد، ماداميكه آنان پايدار( و پايبند به عهد خود) هستند، شما هم پايدارى كنيد.