جهاد اسلامى در عصر حاضر - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٧٠ - فصل هجدهم اسيران جنگى
نداريم كه جزاى محاربين بر آنان تطبيق نشود، گذشت حضرت امير (ع) از بعضى مفسدين مجمل و وجه آن معلوم نيست تا آنرا بعنوان يك پايه و اصل قرار داد. ولى آنچه كه نگارنده را از فتوا دادن به جزاى مذكور يا زمى دارد، اينست كه جزاى مهاجمين و مفسدين مسلمان نمىشود بيشتر از مهاجمين كافر باشد. وقتى جزاى محاربين درباره آنان تطبيق نشود، بطريق اولى درباره مسلمانان تطبيق نمىشود و المقام من المشكلات
٦- آيا لازم است اسلام را بر اسير كافريكه واجب القتل است، عرضه نمود؟ اين سئوال در صورتى است كه دعوت مسلمانان در حين جهاد باين اسيران نرسيده باشد. احتياط اين است كه تا اسلام بر او عرضه نشده، او را نكشند، و الله العالم.
٧- كفاريكه به زور وارد ميدان جهاد مىشوند و از جنگيدن با مسلمانان ناراحتند، آيا با زهم در جنگ كشته شوند، يا تخفيفى در حق آنان وجود دارد؟ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَ اقْتُلُوهُمْ، حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ ... إِلَّا الَّذِينَ ... أَوْ جاؤُكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَنْ يُقاتِلُوكُمْ أَوْ يُقاتِلُوا قَوْمَهُمْ. (نساء ٨٩- ٩٠) كفار را بگيريد و بكشيد مگر ... يا (به جنگ شما) آمدهاند در حاليكه از كارزار با شما دلتنگ بودهاند. ازين آيه استفاده مىشود كه اينان كشته نمىشوند و ظاهرا اختلافى كه درباره دسته پنجم وجود دارد در باره اينان نيز مىآيد.