إِلَّا أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ فَآتاهُمُ اللَّهُ ثَوابَ الدُّنْيا وَ حُسْنَ ثَوابِ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ‌ (آل عمران ١٤٦- ١٤٨)[١]

در اسلام جهاد همانند نماز و روزه از جمله عبادات قرار داده شده است كه اگر براى خدا و امتثال امر او نباشد گذشته از اينكه اجر ندارد، مسووليت هم دارد، و اگر براى نماياندن بديگران باشد، جهاد باطل و موجب فسق فاعلش مى‌شود

كلمه فى سبيل الله در بسيارى آيات قرآن، بزرگترين دليل بر عبادى بودن جهاد است در آيه ٧٦ سوره نساء آمده است كه:

كسانى كه ايمان آورده‌اند در راه خدا مى‌جنگند و كسانى كه كافرند در راه طاغوت مى‌جنگند. و نيز در قرآن مجيد آمده است كه: وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بَطَراً وَ رِئاءَ النَّاسِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ. (انفال ٤٧)

شما مومنان مانند كسانى نباشيد كه از خانه و شهرستان به قصد سركشى و غرور و خودنمايى به مردم بيرون رفتند و از راه خدا جلوگيرى به عمل مى‌آورند.[٢]

[١] چه بسا انبيايى كه گروه‌هاى زيادى در ركاب آنان كار- زار كردند و از مصيبت‌هاى كه به آنها رسيد، سست نشدند و نه ضعفى يافتند و نه ذليل شدند. خداوند صبركنندگان را دوست دارد.

گفتار جهادگران متدين جز اين نبود كه مى‌گفتند، پروردگارا گناهان ما و زياده‌روى ما را بيامرز و گام‌هاى ما را استوار گردان و ما را بر قوم كافر يارى فرما. خداوند به آنان ثواب اين جهان و نيكويى ثواب آن جهان را داد و خداوند نيكوكاران را دوست مى‌دارد.

[٢] فى دلالة هذه الاية على عبادية الجهاد نوع تامل لان النهى عن التثبيه بلحاظ مجموع الصفات و لم يثبت انه بلحاظ كل واحدة الا ان يدعى ثبوته من فهم العرف فتدبر جيدا