جهاد اسلامى در عصر حاضر - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٥ - فرار از جهاد در روايات
از جمله كباير مىتوان شرك به خدا، نااميدى از رحمت خدا و ايمنى از مكر خدا، عقوق والدين و قتل نفس محترمه قذف زنان پاكدامن به زنا، خوردن مال يتيم، رباخوارى، سحر و جادوگرى، زنا، لواط، قسم به دروغ، غلول و خيانت، منع زكات واجب، شهادت دروغ، كتمان شهادت به حق، آشاميدن شراب، ترك نماز و ساير فرايض و قطع رحم[١] و دزدى و خوردن ميته و خون و گوشت خنزير و قمار و خيانت در پيمانه و ترازو كمك به ظالمين و اعتماد به آنان و حبس حقوق بدون تنگدستى و دروغ و كبر و اسراف و خيانت و سبك شمردن حج و محاربه با اولياى خدا و مشغول شدن به ملاهى و اصرار بر گناهان[٢] را نام برد.
و از جمله گناهان كبيرهت كه عقاب بيشترى دارد يكى هم فرار از زحف و در رفتن از جهاد است. عصمنا الله منها بفضله و لطفه و هدايته.
براساس روايات معتبرى به چندتا از گناهان كبيره توجه بيشترى شده است كه گويا از اهميت خاصى برخوردارند كه عبارت از قتل نفس حرام، عقوق والدينتا و رباخوارى و تعرب پس از هجرت، متهم كردن زنان محصنه، خوردن مال يتيم، فرار از جهاد، كفر و شرك[٣] است.
بدين ترتيب فرار از ميدان جنگ در صدر جدول گناهان كبيره قرار دارد و در آيات قبلى قرآن خوانديم كه، فراركننده مستحق غضب خداوند است و جايگاهش دوزخ. بلى فرار از جهاد بدتر از شرك ابتدايى جهاد است، هرچند كه ترك ابتدايى آن نيز از گناهان كبيره است.
[١] تمام اين افعال در يك روايت صحيح السند باضافه فرار از جنگ در جمله كباير ذكر شده است.
[٢] اين چند تا به اضافه چندتاى گذشته در روايت معتبر ديگرى وارد شده است.
[٣] به ص ٢٥٢ و ما بعد آن در ج ١١ الوسايل مراجعه شود.