از آنجا كه فيض احاديث مناسب با يك موضوع را از كتاب‌هاى مختلف جمع‌آورى كرده است، در بسيارى از موارد، يك روايت را با چند سند و يا يك مضمون را با الفاظ و اسناد متفاوت در كنار هم آورده است كه سبب شهرت يا تواتر معنوى يا اجمالى احاديث مي‌شود و ديگر نيازى به بررسى سندى تك‌تك آنها باقى نمى‌ماند. اين امر، در بسياري از باب‌هاي الوافي وجود دارد.[١] برخي از روايات را ـ كه بدون هيچ‌گونه سندي در كتب اربعه آمده و به ظاهر مرسل است ـ از متواترات شمرده است.‌[٢]

٥. اشاره به موارد تقطيع روايات

يكى از امور مشكل‌ساز در فهم روايات، تقطيع آنهاست كه در برخى از موارد، موجب دشوارى در فهم معنى و يا اشكال در سند آن مى‌گردد. فيض با آوردن بخش‌هاى تقطيع شده، اين مشكل را بر طرف ساخته و يا نشانی نقل كامل را به خواننده مى‌دهد[٣] و يا اشاره مي‌كند كه بخش ديگر حديث را در جاي ديگر آورده است.[٤]

٦. تفسیر بسیاری از آیات قرآنی در الوافی

يكى از بخش‌هاى مهمّ الوافی مباحث قرآنى و تفسيرى آن است. فيض يكى از مفسّران شيعى است و نوشتن دو كتاب الصافی و الاصفی نشان دهنده تخصّص اين عالم بزرگ در قرآن‌شناسى و تفسير قرآن است. وي در الوافي، به هنگام شرح روايات از آيات قرآن و تفسير آن كمك مى‌گيرد و بسيارى از احاديث را به كمك آيات شرح مى‌دهد و در هنگام تفسير آيات، گاهى خود به شرح آنها پرداخته و گاهى شرح آنها را به آيات ديگر و يا روايات واگذار كرده است. به عبارت ديگر، فيض بين تفسير عقلى و نقلى و تفسير قرآن به قرآن جمع كرده است. فيض در هنگام ورود به هر يك از فصل‌ها يا باب‌هاى كتاب، آيات قرآنى مناسب با آن را مى‌آورد و در مواردى كه احتياج به تفسير دارد، به صرف نقل آيه‌ها اكتفا نكرده، بلكه به تفسير آنها مى‌پردازد. وي، هم از روايات در تفسير قرآن استفاده كرده و هم از قرآن و تفسير در شرح روايات بهره برده است.[٥]

٧. توجه به سبب صدور احادیث در هنگام تبیین معانی آنها

يكي از مبانى فيض در شرح روايات، استفاده كردن از سبب صدور و فضاى صدور روايات است. آشنايى با اين دو امر، يكى از راه‌هاى پى بردن به مقصود معصومين: مي‌باشد. يك سخن در شرايط و مواقع

[١]. همان، ج٢، ص‌٣٥٩.

[٢]. الوافی، ج٥، ص‌٩٥٠.

[٣]. همان، ج٦، ص‌٢٤٥.

[٤]. همان، ج٢، ص‌١٦١-١٦٤.

[٥]. همان، ج٢، ص‌٣٩٤.