تو را تکذیب کنند و اگر در پیش چشمانشان نباشی، غیبت تو را بکنند؛ سنت در میان آنان بدعت است و بدعت، سنت است. صبور و حلیم نزد ایشان حیله‌گر و خیانت‌پیشه است و خائن به نزد ایشان حلیم و صبور. مؤمن در میان آنان مستضعف است و بدکار، بلندمرتبه... به همین جهت، خداوند بارش آسمان را در زمان مناسب بر ایشان حرام کرده و در زمان غیرمناسب باران می‌بارد. و بدترینشان را بر ایشان مسلط گرداند تا عذابی سخت بر آنان وارد سازند. پسرانشان را می‌کشند و زنانشان را زنده نگه می‌دارند. خوبانشان دعا می‌کنند، اما مستجاب نمی‌شود.

و این‌که در برخی احادیث آمده است که منکر معروف می‌شود و معروف به کار زشت بدل می‌شود، اشاره به دگرگونی در ارزش‌ها و جایگاه‌ها و عادات است.

طبیعی است در مانند این احوال انسانِ پای‌بندی که به نماز، روزه، ارزش‌ها و عاداتش ملتزم است، مانند غریب باشد. پس نمی‌خواهد از منزلش به قصد خیابان و میان اجتماع و محل کار و درسش خارج شود تا هر چیزی را به صورتی غیر از آنچه اسلام مقرر ساخته و برای آن دستوری نوشته، بیابد.

هیچ چیزی در مقابل این لحظاتِ سخت نزد خداوند برتر و مقرب‌تر از آن نیست که در برابر این جریان مقاومت کند و خودش و خانواده‌اش را از همراهی با آن نگهدارد. و برای چیرگی بر این جریان با هدف تغییر آن و به راه صحیح در آوردن آن مبادرت ورزد. در این حال، او چون صبر پیشه‌ای است که آتش گداخته در دست دارد.

عن رسول‌الله٦: یأتی علی الناس زمان الصابر منهم علی دینه کالقابض علی الجمر؛[١]

زمانی بر مردم بیاید که صبرکنندة ایشان مانند کسی باشد که اخگری از آتش در دست گرفته است.

و عن ابی سعید الخدری، عن رسول‌الله٦: یأتی علی الناس زمان الصابر منهم علی دینه له اجر خمسین منکم؛[٢]

زمانی بر مردم بیاید که صبر پیشه‌کنندة از ایشان بر دینش اجری پنجاه برابر شما داشته باشد.

این اجر مضاعف (پنجاه برابر) برای کسی است که در برابر جریان‌ها مقاومت به خرج دهد و تسلیم آنها نشود و به وسیله آنها نابود نگردد... آن‌گاه است که پاداش او پنجاه برابر پاداش مردمی است که در فضای اسلامی و فرهنگ اسلامی واقع شده‌اند و حال او به هنگام صبر و مقاومت و تحمل شرایط دشوار مانند کسی است که آتش را با دست گرفته است.

اولاً، راه درست در رویارویی با این شرایطِ دشوار آن است که مؤمنان خودشان با خودشان به وسیلة گردهمایی‌های کوچک میان خود مؤمنان و اهتمام به حضور در اجتماعات اسلامی مثبت مانند نماز جماعت و جمعه و مجالس دعا و مجامع مومنان و مجالسی که در مناسبت‌های مختلف برای اهل‌بیت: برگزار می‌کنند، همگرایی ایجاد کنند... این گردهمایی‌های کوچک برای مؤمنان حفاظت در مقابل جایگاه اجتماعی فاسد را به دنبال دارد.

[١].بحارالأنوار، ج٢٢، ص٤٥٣؛ جامع‌الاخبار، ص١٢٩ـ١٣٠.

[٢].جامع‌الاخبار، ص١٢٩ـ١٣٠.