ثانیاً، جایگزینی مؤسسات اجتماعی فاسد، مانند تلویزیون، مطبوعات فاسد، سینما و تماشاخانه با مؤسسات سالم مشابه آنها همان هدف را به صورتی سالم دنبال می‌کند و ضامن مرزهای الهی است.

یکی از بزرگ‌ترین عواملی که باعث همگرایی مؤمنان در چنین شرایطی می‌شود، ایمان به خداست. ایمان به خدا احساس وحشت آنها را به انس و الفت بدل می‌سازد و تنهایی آنها را به سوی ثبات و آرامش سوق می‌دهد.

امیرمؤمنان٧ مردم را مخاطب ساخته و آنها را فراخوانده که در راه هدایت از کمی همراهان... وحشتی به دل راه ندهند:

ایها الناس! لا تستوحشوا فی طریق الهدی لقلة اهله، فان الناس علی مائدة شبعها قصیر و جوعها طویل؛[١]

ای مردم، از کمی همراهان در راه هدایت وحشت نکنید، زیرا مردم بر سفره‌ای هستند که سیری آن اندک و گرسنگی آن دراز است.

و مانند این سفرة غذا ـ که سیری آن اندک و گرسنگی آن طولانی است ـ سزاوار نیست که مؤمنان را از سفره‌ الهی ـ که خدای تعالی برای مؤمنان آماده ساخته است ـ روی‌گردان کند. سفره حقیقتی که شایستگی جذب مؤمنان را دارد، سفرة قرآن است؛ اگرچه هواخواهان آن اندک باشند.

باید همیشه به خاطر داشته باشند که ایمان حالت نادر و کمیابی است و مؤمنان در مانند این جاها اندک، نادر و کمیاب‌اند. پس کمی تعداد، آنها را به عقب‌نشینی وا ندارد و ترسانشان نسازد.

عن قتیبة الأعشی قال: سمعت اباعبدالله الصادق٧ یقول: المؤمن اعزّ من الکبریت الاحمر، فمن رأی منکم الکبریت الاحمر؟[٢]

مؤمن از کبریت احمر (اکسیری که کیمیاگران به دنبال آن بودند) کمیاب‌تر است. کدام یک از شما کبریت احمر را دیده‌اید؟

وقتی که وضعیت بدین‌گونه است، پس به یقین، مؤمن در مانند این محافل غریب است.

عن ابی جعفر الباقر٧: المؤمن غریب، ثلاث مرات؛[٣]

مؤمن غریب است. این جمله را امام٧ سه مرتبه گفتند.

٣ ـ ٣. غربت گمنامی

نوع دیگری از غربت، گمنامی است. این غربت، اختیاری و پسندیده است و انسان مؤمن در آن از اسباب شهرت و درخشش دور می‌شود. درخشش اجتماعی و سیاسی و آوازة شهرت نزد مردم هرگاه برای خدا نباشد، به یقین، باعث هلاک انسان می‌شود و ارادة او را نابود می‌سازد و خواهی نخواهی او را از خدای تعالی غافل می‌سازد... شهرت، سوزانندة عمر و تلاش است، مگر آن‌که در راه خدا باشد.

[١].امالی الطوسی، ج٢، ص٩٩.

[٢].نهج‌البلاغه، خ١٩٩.

[٣].الکافی، ج٢، ص٢٤٢.