١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٤٤ - سرچشمههای احادیث

آغاز سخن

در بسیاری از احادیث اهل‌بیت: بر تطابق احادیث با کتاب خدا و سنت پیامبر٦ تأکید شده است؛[١] از جمله در حدیثی از امام صادق٧ در توضیح علت عرضه احادیث بر کتاب و سنت پیامبر و مردود دانستن احادیث مخالف با این دو منبع می‌خوانیم:

فإنّا اذا حدّثنا قلنا: قال الله ـ عزوجل ـ و قال رسولالله٦.[٢]

در ادامه این حدیث از امام رضا٧ نقل شده است:

فإنا اذا حدثنا، حدثنا بموافقة القرآن و موافقة السنة، إنّا عن الله و عن رسوله نحدّث، و لا نقول: قال فلان و فلان، فیتناقض کلامنا، إنّ کلام آخرنا مثل کلام اولنا، و کلام اوّلنا مصداق لکلام آخرنا... .

مقاله حاضر، با عنایت به این گونه احادیث، در جستجوی روش یافتن سرچشمه‌های احادیث برآمده و بر اهمیت این امر در شناخت متن درست و دقیق احادیث و فهم ژرف از روایات تأکید می‌ورزد.

نقل زیارت پیامبر٦ و اشاره به اشکال آن

در صحیحه معاویة ‌بن عمار از امام صادق٧ می‌خوانیم که در کنار تربت پیامبر٦ و در بالای سر آن حضرت بگو:

اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له و اشهد ان محمداً عبده و رسوله. و اشهد انّک رسول الله و اشهد انّک محمد بن عبدالله. و اشهد انک قد بلّغت رسالات ربک و نصحت لامتک و جاهدت فی سبیل الله و عبدت الله [مخلصاً]، حتی اتاک الیقین بالحکمة و الموعظة الحسنة، و ادّیت الّذی علیک من الحق و انّک قد رؤفت بالمؤمنین و غلظت علی الکافرین. [٤] فبلغ الله بک أفضل شرف محلّ المکرمین. [٥] الحمدلله الّذی استنقذنا بک من الشرک و الضلالة. [٦] اللهم فاجعل صلواتک و صلوات ملائکتک المقربین و عبادک الصالحین و انبیاءک المرسلین و اهل السماوات و الارضین و من سبّح لک یا ربالعالمین من الاولین و الآخرین علی محمد عبدک و رسولک و نبیک و امینک و نجیک و حبیبک و صفیک و خاصتک و صفوتک و خیرتک من خلقک. اللهم اعطه الدرجة و الوسیلة من الجنة، و ابعثه مقاماً محموداً یغبطه به الاولون و الآخرون. اللهم انّک قلت: Gوَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَلَمُوا


[١] محقق حوزه علميه قم.

[٢]. به عنوان نمونه ر. ک: «درنگی در واژه تنقبت در زیارت عاشورا»، مجله علوم حدیث، شماره٢١، ص٤٨.