دولتهاى- باصطلاح- اسلامى آن قدر به اين زن و بچه و پير و بزرگ لبنان صدمه وارد آورد. آن قدر افراد را كشت و آن قدر افراد را آواره كرد. و الآن هم در آنجا مشغول به فعاليت است. چقدر اسفبار است كه در محضر اينها، اين كار شده است و مع ذلك، الآن دنبال اين هستند كه آن توطئه‌هايى كه امريكا دارد درست مى‌كند، طرحهايى كه امريكا مى‌دهد، كه همه طرحهاشان بر ضد خلق است و بر ضد اسلام است، اينها در صدد هستند كه پيشنهادهايى كه قبلًا كردند مثل «كمپ ديويد» [١] و بعدش شبيه او را درست كردند و همه اينها متفق بر اين هستند كه اسرائيلى كه اين قدر جنايتكار است، حالا مسلمانها بشناسند به اسم يك دولت- مثلًا- مستقل متعهد. اين چقدر براى انسان دردناك است.

و من الآن را عرض مى‌كنم كه اگر اين دولتهايى كه در خليج فارس و اطراف خليج فارس و در جاهاى ديگر هستند، اينها يك همچو امرى را تصويب كنند و مثل طرح امريكا يا طرح بعد از او، كه طرح شده است، اينها [را] تصويب كنند و اسرائيل را شناسايى كنند، ملت ما و ارتش ما و سپاه پاسداران ما و اسلام و خداى تبارك و تعالى از آنها نخواهد گذشت. و بترسند از آن روزى كه اين ملت احساس بكند؛ اين ارتش، اين سپاه پاسداران احساس بكنند كه تكليف دارند كه اين اشخاصى كه «كمپ ديويد» را يا شبيه او را براى استقلال و براى شناسايى اسرائيل تصويب كردند، تكليف شرعى برايشان يك وقت حاصل بشود كه اينها بايد تأديب بشوند.

و اين مسئله لبنان و همين طور مسئله ايران، مسئله هجوم به ايران و مسئله هجوم به لبنان، يك مسئله‌اى بود كه با طرح امريكا عمل شد؛ يعنى، امريكا طرح داده، چون ديده است كه اينجا از دستش رفته، طرح داده است كه براى ايران مشكلات ايجاد كند. هر چه مى‌توانست مشكلات كرد و از بين رفت، بعد هم مشكلات جنگ را ايجاد كند و اين جنگ هم ادامه پيدا بكند و اين چيزى كه حق است، عمل نشود تا ادامه پيدا بكند و بهره‌بردارى را امريكا بكند. در لبنان هم همين مسأله بود كه طرحى اينها داشتند كه در

[١] محلّى در امريكا كه قرارداد صلح ميان مصر و اسرائيل و به رسميّت شناختن اسرائيل توسط مصر در زمان رياست جمهورى جيمى كارتر در آنجا امضا شد.