گروه كارگران، اعم از شما كارگرانى كه در كارخانه‌ها و در صنعتها هستيد و زحمت مى‌كشيد و آن گروههايى كه در مزارع زحمت مى‌كشند و بالاخره گروه فعال زحمتكش، كه امروز روز شماست و البته روز همه است. شما يك توجهى به اين مطلب بكنيد كه اين گروههاى كارگر نشاط خودشان [را] و جهات همان ماديت را؛ شما ملاحظه كنيد، ببينيد كه اين گروه كارگر از سلامت بدن و از سلامت روح بيشتر برخوردارند يا آن گروههايى كه- اصطلاح- كارفرما هستند؟ و آن سرمايه‌دارهايى كه كار نمى‌كنند و كنار نشسته‌اند و با بى‌كارى عمر خودشان را مى‌گذرانند؟ شما به وجدان خودتان رجوع كنيد. اگر يك همچو مجلسى كه الآن نمونه‌اى از كارگر است- كه بحمد اللَّه امروز اينجا تشريف آوردند- اگر اين مجلس در كنارش يك مجلس ديگرى بود از سرمايه دارها و بى‌كارها و آنهايى كه نشسته‌اند خانه و مى‌خورند و مى‌خوابند، اگر يك كسى از خارج بيايد و چهره‌هاى شما را ببيند، بازوان شما را ببيند، سينه‌هاى فراخ شما را ببيند، بشاشت چهره‌هاى شما را ببيند و آهنگ صوتهاى شما را بشنود و بعد نظر بكند به آن مجلسى كه آن عده كار فرما و سرمايه‌دار و بى‌كار و هرزه گرد نشسته‌اند، مى‌بيند كه اينها يك جوانهاى سالم، سرنشاط [هستند] و آنها يا چرت مى‌زنند و يا خميازه مى‌كشند و يا از درد دل و پهلو و سر خودشان مى‌نالند. و اين، براى اين است كه كسانى كه كارگر نيستند- به آن معناى عامش- اينها اين طور نيست كه شما گمان كنيد يك روزگار خوشى دارند. شما توجه به اين معنا شايد بسياريتان نداشته باشند كه روزگار تلخى كه بر سرمايه دارها و كارفرماها و داراى كذا و كذاها، خانها و فئودالها و امثال اينها مى‌گذرد، آن روزهاى سخت چقدر براى آنها ناگوارى دارد و يك روز شما به يك عمر آنها ارزش دارد. آنها براى خاطر بى‌كارى و پرخورى و خواب و هرزه روى پناه مى‌برند به ترياك، افيون، منقل و يا هروئين و يا مراكز فحشا؛ براى اينكه نمى‌توانند تحمل آن چيزهايى [را] كه در نفسشان مى‌گذرد و آن ناراحتيهايى كه دارند نمى‌توانند [تحمل‌] بكنند. و من آن قدرى كه اطلاع دارم و در جوانى ديدم، اكثر اين خانها و فئودالها به وافور پناه برده بودند، آنهايى كه تدينشان ديگر خيلى نيست، آنها به مشروبات و به هروئين و به امثال اين چيزها يا به مراكز فحشا و دنبال‌