صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٤٧ - حفظ پشتوانه مردمى توسط مسئولان

مى‌دانند كه يك ملتى كه همه‌شان در مقابل همه چيزهايى كه برشان وارد مى‌شود، ايستادگى كردند و مى‌كنند، ملتى كه بچه اين قدريش- ديروز يك بچه‌اى قد اين آقا كوچولو، به حد ده سال و اينها نبود، اينجا گريه مى‌كرد كه،- گريه مى‌كرد كه شما دعا كنيد من شهيد بشوم، يك ملتى اين طورى، زنش اين طور، مردش اين طور، پيرش آن طور، جوانش آن طور، اينها مى‌دانند با اين ملت نمى‌شود با فشار و زور و سرنيزه رفتار كرد. قهراً آنها مى‌خواهند يك نقشه‌اى بكشند. حواسشان هم خيلى جمع است و خيلى هم حوصله و صبر دارند.

آنها براى پنجاه سال ديگر، براى سى سال ديگر حالا نقشه درست مى‌كنند. حالا نقشه مى‌كشند كه سى سال ديگر نتيجه بگيرند؛ يعنى، اگر- خداى نخواسته- دانشگاه ما يك انحرافى پيدا بكند، بعد از سى سال نتيجه‌اش را آنها مى‌گيرند. اگر در دانشگاه ما يك اشخاص غير اسلامى- امثال اينها- وارد بشوند، اشخاصى كه انحراف دارند وارد بشوند، و لو حالا نتوانند كارى بكنند- حالا هم عجله ندارند كه كارى بكنند- كم كم همين دانشگاهيها را تبليغ مى‌كنند، صحبت مى‌كنند، چه مى‌كنند، چه مى‌كنند، هواخورشان مى‌كنند؛ بالاخره هم مقدرات يك مملكت بعد از اين دوره با آنهاست. آنها وقتى مقدرات يك دولت را و ملت را در دست گرفتند، با يك انحرافى در دست گرفتند، آن وقت هست كه اينها نتيجه مى‌گيرند، با دست خود اينها، نتيجه مى‌گيرند.

حفظ پشتوانه مردمى توسط مسئولان‌

شما بايد كوشش كنيد همه‌تان، هر كس در هر وزارتخانه هست بايد كوشش كند كه اجزاى اين وزارتخانه، افرادى كه در آن وزارتخانه هست، وضع روحى‌اش جورى باشد كه با مردم بسازد. مردم باز احساس نكنند كه در اين وزارتخانه هم وقتى ما بخواهيم كارمان را به وزير بدهيم، بايد يك مدتى دم در بايستيم و يك مدتى آن مأمور و آن مأمور و آن مأمور، تا برسانند ما را به آنجا، آنجا هم پشت در بايستيم. نه، اين وضع اگر يك وقت- خداى نخواسته- ديديد دارد اين طور مى‌شود، بدانيد كه داريد رو به تباهى‌