ادامه بدهند تحصيلاتشان را و بايد هم ادامه بدهند، اما در يك وقتى كه يك واجبى به عهده آنها هست، نمى‌توانند به اين امر مستحب بسيار ارزنده مشغول باشند؛ بايد بروند اين كار را به اندازه كفايت انجام بدهند كه مبادا- خداى نخواسته- يك نفر آدم بى‌گناه [باشد كه‌] به كارش رسيدگى نتوانستند بكنند. بايد بيايند آقايان و وارد بشوند و رسيدگى بكنند. و اين امر را من امروز به عهده مدرسين قم و علماى مشهد و اصفهان و جاهاى ديگرى كه حوزه‌هاى علميه هست، اين عهده آنها مى‌گذارم كه آنها خودشان به فكر اين باشند كه افراد را بخواهند و افراد را تشويق كنند، به هر ترتيبى كه مى‌توانند، و تحذير كنند از اينكه يك امر واجب شرعى است، نمى‌شود يك امر واجب شرعى زمين مانده [باشد] و من مشغول نماز شب بشوم. وقتى آن واجب شرعى است، اگر مزاحم با هر مستحبى بشود، آن واجب شرعى را بايد من عمل كنم. اين يك مسأله است كه لازم است كه تذكر داده بشود، و آقايان مدرسين هم و علماى اعلام بلادهم تذكر بدهند و اين نقيصه را كم كنند تا اينكه اين مشكل حل بشود.

لزوم قاطعيت قضات در اجراى احكام اسلامى‌

مسئله ديگر، قضيه باز راجع به قضاوت است كه بايد خيلى توجه بكنند آقايان قضات، آقايان دادستانها، كسانى كه متكفل اين امر مهم اسلامى هستند كه مسئوليت اين زياد است و لازم هم هست كه شما مسئوليت را به عهده بگيريد. بايد وارد شد، لكن در يك امر بزرگى است، توجه بكنند كه جان و مال و ناموس يك ملت در دست اين قضات است و در دست اين دادگاههاست و مسئول اين مسائل هستند و بايد تا آن مقدارى كه مى‌توانند، تا آن مقدارى كه قدرت دارند، توجه بكنند به مصالح عمومى اسلام؛ نه آن كه گناهكار است از او بگذرند، و نه آن كه- خداى نخواسته- گناهكار نيست يك وقتى مبتلا بشود. قاضى بايد يك آدم قاطعى باشد كه در دو طرف قضيه قاطعيت داشته باشد. اگر يك كسى به حسب حكم شرع، بايد اين را كشت، ترحم نكنند؛ جايز نيست. اگر بايد- فرض بفرماييد كه- حبس و تعزير بشود، تعزير بكنند. و اگر يك كسى- خداى نخواسته-