صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٧ - نامه اخلاقى و عرفانى به آقاى سيد احمد خمينى (پندها و نصايح)

نامه اخلاقى و عرفانى [به آقاى سيد احمد خمينى (پندها و نصايح)]

زمان: ٨ ارديبهشت ١٣٦١/ ٤ رجب ١٤٠٢

مكان: تهران، جماران‌

موضوع: پندها و نصايح اخلاقى- عرفانى‌

مخاطب: خمينى، سيد احمد

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العالَمين، و الصَّلاةُ وَ السَّلامُ عَلى‌ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّاهِرينَ، وَ لَعْنَةُ اللَّه عَلى‌ أعْدائِهِمْ اجْمَعين. أَشْهَدُ انْ لا الهَ الّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ، وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسولُهُ، وَ أَنَّ عَليّاً أَميرَ الْمُؤمنينَ وَ اولادَهُ الْمَعصومينَ صلواتُ اللَّه عليهِمْ خُلَفاؤُهُ، وَ أَنَّ ما جاءَ به رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله حقٌّ، و أنَّ القبر و النشور و الجنّة و النار حقٌّ، وَ أَنَّ اللَّهَ يَبْعَثُ مَنْ فى القبور.

وَصيّتى است از پدرى پير كه عمرى به بطالت گذرانده و توشه‌اى براى زندگى ابدى برنداشته و قدمى خالص براى خداوند منّان نگذاشته و از هواهاى نفسانى و وساوس شيطانى نجات نيافته، لكن از فضل و كرم خداوند كريم مأيوس نيست و به عفو و عطوفت او دل بسته و همين تنها زاد راه او است، به فرزندى كه از نعمت جوانى برخوردار است و فرصت براى تهذيب نفس و خدمت به خلق خدا در دست دارد و اميد است چنانچه پدر پيرش از او راضى است خداوند بزرگ از او راضى باشد و توفيق خدمت به محرومان كه شايستگان ملتند و مورد سفارش اسلامند، هر چه بيشتر به او مرحمت فرمايد.

فرزندم، احمد خمينى- رَزَقَك اللَّه هِدايَته-! جهان چه ازلى و ابدى باشد يا نه و چه سلسله‌هاى موجودات غير متناهى باشند يا نه، همه فقيرند چون هستىْ، ذاتى آنان نيست.

اگر با احاطه عقلى جميع سلسله‌هاى غير متناهى را بنگرى آواى فقر ذاتى و احتياج در وجود و كمال آنها به وجودى كه بالذات موجود است و كمالاتْ، ذاتى آن است، مى‌شنوى، و اگر به مخاطبه عقلى خطاب به سلسله‌هاى فقير بالذات نمايى كه «اى موجودات فقير چه كسى قادر است رفع احتياج شما را نمايد؟» همه با زبان فطرت‌