محتواى پر عظمت و شكوهمندى داشت. اين جنگ تحميلى، شكوه و عظمت ايمان و اسلام را در پهناور جهان منتشر نمود، و ايران بزرگ كه مى‌رفت با خيانتهاى خاندان پهلوى و بستگان آنان يك كشور وابسته و مصرفى و يك ملت مرده و سر به زير براى ضربه خوردن و ستم پذيرفتن معرفى شود، ناگهان با يك جهش بى‌سابقه و يك انقلاب الهى در جنگ غافلگيرانه با توطئه جهانخواران ستم پيشه و مزدوران بى‌فرهنگ و پشتيبانى آشكار و نهان ابرقدرتها آن چنان پيروزمندانه و شجاعانه بر پيكر پليد صداميان و امريكائيان منطقه تاخت، و آن چنان اسطوره‌هاى شيطانى را يكى پس از ديگرى در هم شكست كه گويى دست مبارك على بن ابي طالب- سلام اللَّه عليه- در روز خندق از آستين پر عظمت لشكريان ما بيرون آمده است و در مبارزه تمامى اسلام در مقابل تمامى كفر ظفرمندانه و سرافراز با قامتى به بلندى ابديت استوار ايستاده است.

امروز ايران در جهان پيش دوست و دشمن به نام يك كشور مكتبى مقاوم در مقابل قدرتهاى بزرگ مطرح است؛ حتى آنان كه از روى جهل و نادانى و يا حسد و عقده‌هاى درونى با اين جمهورى و اين جوانان پر توان به دشمنى برخاسته‌اند در باطن و سير ذاتشان با اعجاب و بزرگى به آن مى‌نگرند و از پيروزيهاى آن خون دل مى‌خورند.

٤- گرچه مى‌دانم مكتبى بودن و تعهد به اسلام راستين اقتضا مى‌كند تا رزمندگان اسلام با اسراى جنگى و پناهندگان با عطوفت و فتوت، به گونه‌اى اسلامى رفتار كنند كه بحمد اللَّه مى‌كنند، هر چند صدام و صداميان بر خلاف اينان رفتارشان غير انسانى و سبعانه باشد، لكن تذكر و تأكيد سودمند است. بايد جوانان ما و كسانى كه عهده‌دار نگهدارى اسيران و پناهندگان هستند طعم شيرين رحمت و بزرگوارى اسلام را به آنان بچشانند و با آنان آن گونه رفتار كنند كه مولاى آنها و پيشواى عظيم الشأنشان با بدترين خلق خدا و جنايتكارترين انسانها- ابن ملجم‌ [١]- لعنة اللَّه عليه رفتار فرمود، تا اسيران كه ضربه روحى خورده‌اند احساس آرامش و جبران در حكومت اسلامى نمايند، و پس از آزادى در

[١] ابن ملجم مرادى، مردى از خوارج كه حضرت على (ع) را در محراب عبادت و در مسجد كوفه به شهادت رسانيد.