ايران و شوراى قضايى ايران و شوراى نگهبان ايران و اينها همه و ملت ايران از صدر تاريخ عالم تا حالا نبوده. بهترين عصرها در اسلام، عصر رسول اكرم است. در عصر رسول اكرم، آن وقت كه مكه بودند، حكومتى در كار نبود. آن وقتى كه مدينه آمدند و باب حكومت باز شد، شما مى‌دانيد كه همين مقدس مآبهاى مكه و مدينه و همين افرادى كه اظهار ارادت مى‌كردند، با پيغمبر چه مى‌كردند؟ شما مى‌دانيد كه قرآن مى‌گويد اين را؟ خوانده‌ايد اين را كه اگر به آنها مى‌فرمود كه جنگ برويد نمى‌رفتند، اگر مى‌رفتند با بهانه برمى‌گشتند؟ [١] شما مثل اين پاسدارهايى كه اشك مى‌ريزند براى اينكه بروند به جبهه و شهيد بشوند، كجا سراغ داريد؟ بگوييد. صدر اسلام از يك عده معدود انگشت شمارى كه بگذريد، ديگر اينها قابل مقايسه با اين پاسدارهاى ما، با اين قواى انتظامى و نظامى ما نيستند. شما كدام ملت را سراغ داريد كه با اين همه گرفتارى و رنج و با اين همه شهيد دادن و خون دادن و با اين همه زجر و ناكامى، اين طور مستقيم ايستاده باشند؟ آن عراق و كوفه و آنها در صدر اسلام و آن مكه و مدينه در صدر اسلام، صدر نورانى اسلام، پيغمبر در زمان خودش غريبتر و مظلومتر بود از حالا؛ اطاعتش را نمى‌كردند؛ نزديكانشان هم اطاعتش را نمى‌كردند. امير المؤمنين- سلام اللَّه عليه- در صدر اسلام، مظلومتر از هر حاكمى در هر وقت بود. آن قدر اذيتش مى‌كردند! همان مقدسها ايستادند مقابلش، گفتند: بايد [قبول كنى‌] قرآن را بالاى نيزه كردند [گفتند]:

چنانچه قبول نكنى، چه خواهيم كرد. مجبورش كردند به اينكه قبول كند. بعد هم تكفيرش كردند. گفتند توبه كن، تو كافر شده‌اى. [٢] اين حال صدر اسلام، بعد هم كه حكومت افتاد دست بنى اميّه و بنى عباس و اينها چه جور بود وضع؟ بعد هم كه افتاد دست ديگران.

كدام زمان را شما سراغ داريد كه مثل حالا باشد؟ چرا نعمت خدا را شكر نمى‌كنيد؟

چرا از خدا تشكر نمى‌كنيد كه در عصرى واقع شده‌ايد كه يك همچو ملت داريد؟ در

[١] اشاره است به آيات ١٢ و ١٣، سوره احزاب‌

[٢] اشاره است به واقعه جنگ صفين و قضيّه حكمين.