آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٨٦ - غرور و توهم مستکبران
خودشان میدیدند و [به این مطلب] تصریح هم میکردند. بت واقعی اینها پولها و ثروتها و سرمایههاشان بود و تکیه اینها هم بیشتر روی همین بود، و حتی مفسرین نقل کردهاند- و از خود آیات قرآن کاملًا این مطلب استنباط میشود، این توهم و غرور که برای خیلی افراد پیدا میشود- اینها پولها را که جمع میکردند، میگفتند این پولها را کی به ما داده؟ خدا به ما داده [١]. چرا خدا به ما داده؟ لابد ما را بهتر از دیگران میدانسته که به ما داده. اینهایی که ندارند چرا ندارند؟ چون خدا به اینها نداده. چرا نداده؟ از بس آدمهای بدی هستند. اینها از بس آدمهای بدی هستند خدا به اینها چیزی نداده و ما از بس آدمهای خوبی هستیم خدا به ما داده. آخرت را هم به مقیاس دنیا حساب کنید و نتیجه بگیرید؛ مسلّم آخرت ما هم از آخرت اینها بهتر است. به همین دلیل که دنیای ما بهتر است آخرت ما هم بهتر است! از آیات زیادی از قرآن این نکته استفاده میشود.
در سوره «یس» خواندیم که: «وَ اذا قیلَ لَهُمْ انْفِقوا مِمّا رَزَقَکمُ اللَّهُ قالَ الَّذینَ کفَروا لِلَّذینَ امَنوا أَنُطْعِمُ مَنْ لَوْ یشاءُ اللَّهُ اطْعَمَهُ» [٢] وقتی میگفت از این مالتان به فقرا بدهید، [میگفتند] به اینها بدهیم؟! اینها اگر قابل این دادن بودند خدا خودش به اینها میداد، چرا ما بدهیم؟ به دلیل اینکه خدا نداده ما هم نباید بدهیم، برای اینکه اینها خیلی آدمهای بدی هستند! در آیه دیگر بود: «انَا اکثَرُ مِنْک مالًا وَ اعَزُّ نَفَراً» [٣] و در آیه دیگر: «وَ لَئِنْ رُدِدْتُ الی رَبّی لَاجِدَنَّ خَیراً مِنْها مُنْقَلَباً» [٤]. در داستان آن دو برادر، آن برادر کافر به آن برادر مسلمان و مؤمنش گفت که من، هم ثروتم از تو بیشتر است و هم [از
[١]. چون آنها به خدای بزرگ عقیده داشتند، او را عبادت نمیکردند بتها را پرستش میکردند ولی خدا راخالق میدانستند.
[٢]. یس/ ٤٧.
[٣]. کهف/ ٣٤.
[٤]. کهف/ ٣٦.