آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٦ - نبوت، شأنی از شئون ربوبیت

نبوت، شأنی از شئون ربوبیت

به هر حال اینکه اینجا کلمه «رَحْمَةً مِنْ رَبِّک» آمده است بعد «رَبِّ السَّمواتِ وَ الْارْضِ وَ ما بَینَهُما انْ کنْتُمْ موقِنین» عنایت به این است که نبوت از خدمه ربوبیت و شأنی از شئون ربوبیت است. کار پیغمبر پرورش دادن است. پرورش دادن یعنی نیروهای موجود را تکمیل کردن. پرورش دادن یک گل یعنی چه؟ یعنی استعدادهای آن را به بروز و ظهور رساندن. «انْ کنْتُمْ موقِنین» اگر شما اهل یقین باشید. معنایش این نیست که اگر شما یقین داشته باشید خدا این طور است، اگر یقین نداشته باشید نه. همان طور که زمخشری گفته و دیگران از او استفاده کردهاند، گاهی ما خودمان این تعبیر را به کار میبریم (این تعبیر شایع است)، میگوییم فلان قضیه این طور شده اگر بدانی. این «اگر بدانی» نه معنایش این است که اگر تو ندانی چنین قضیهای اتفاق نیفتاده؛ یعنی چنین چیزی هست و باید تو بدانی. «انْ کنْتُمْ موقِنین» هم این است: اگر یقین داشته باشید، یعنی باید این مطلب را درک کنید.

«لا الهَ الّا هُوَ یحْیی وَ یمیتُ رَبُّکمْ وَ رَبُّ ابائِکمُ الْاوَّلین» پشت سر