قمى ، واو را فرزند بجاى ماند ، از جمله ايشان أبو الحسن على الزكي نقيب رى است ، واو پسر أبو الفضل محمد الشريف الفاضل بن ابى القاسم على نقيب قم پسر محمد بن حمزه مذكور است ، واو را اعقاب باشد ، واز آنجمله نقباء وملوك رى باشند ، از آنجمله عز الدين يحيى بن ابى الفضل محمد بن على محمد بن السيد المطهر ذى الفخرين على الزكي مذكور است ، كه نقيب رى وقم وجاى ديگر بود ، واو را خوارزمشاه بكشت واولاد أو بجانب بغداد منتقل شدند ، وسيد ناصر بن مهدى حسيني با وى بود ونقابت طالبيين بسيد ناصر بن مهدى تفويض يافت وتبديل شد ، واز آن پس وزارت يافت وامر نقابت را با پسر نقيب عز الدين يحيى گذاشت .

از ملاحظة اين كلمات صريحا برمى آيد كه مرحوم حاج شيخ عباس در " منتهى الامال " در بعض موارد بنقل عين عبارات صاحب " ناسخ " بدون مراجعه باصل ماخذ وبدون نسبت بقائل آنها كه صاحب ناسخ باشد اكتفا كرده است ، فراجع ان شئت .

- تنبيه بر چند امر در اينجا ضرور است - ١ - دو نسخه از يك كتاب انساب مشحره سادات در كتابخانه مدرسه عالى سپهسالار بشماره ٢٦٩٠ و ٢٦٩٢ موجود است ، كه شجره نسب اين خاندان در آنها مذكور است ، ليكن چون كتابت آن دو نسخهبدست اشخاص بيسواد وكاتبان بيمايه انجام شده است ، هيچ كدام از آنها نظر بكثرت تشويش آن براى نگارنده مورد استفاده قرار نگرفت ، فقط بنقل يك فائده از آنها در اينجا اكتفا ميكنم ، وآن اينست كه بعد از ذكر اسم عز الدين يحيى گفته است : النقيب الكبير المعظم ، ورد بغداد للحج سنة ثلاث وثلاثين و خمسمائة وعاد إليها صحبة السلطان محمد بن محمود بن محمد بن ملك شاه .

نگارنده گويد مراد از اينشخص ( يعنى كسى كه در ٥٣٣ بعزم