اگر چه در اين عبارت تصريح نشده است كه در اين مورد از كتاب " نقض " استفاده شده است ، ليكن از كلمه " نظم " ببعد همه از آن كتاب مستفاد ومأخوذ است ، هر كه طالب باشد مراجعه كند ( دوبيت در صفحه ٢٨٥ نقض وعبارت فارسي نثر مذكور در بعدهم در صفحه ١٣ آن مندرج است ) .

حتى خود قاضى عين همين مضمون را در " مجالس " نيز آورده است ، ونص عبارت " مجالس " ( در اوائل مجلس دوم تحت عنوان بنو حنيف ضمن بيان حال مالك بن نويره وسؤ معامله خالد با أو صفحه٥٣ - ٥٤ ) اين است : وبر اهل انصاف پوشيده نيست كه باعث فضلاى اهل سنت در ارتكاب امثال اين تمحلات وكلمات چيست ؟ .

اين همه از آنست كه مالك دوستدار خاندان بود ، وخالد دشمن عليست ، چنانكه شاعر گفته شعر هيچ نپذيرى .

( إلى آخر البيتين ) چه خوب گفته شيخ اجل عبد الجليل رازى رحمه الله كه در سينه أي كه بغض پسر أبو طالب قرار گرفت ، طرفه نبايد داشتن ، كه توفيق وهدايت وسعادت واقبال وشريعت وكمال بصيرت وضياى انصاف از آنجا مهجور گردد ، تا هرچه گويد وكند همه خطا وريا باشد " خسر الدنيا والاخرة ذلك هو الخسران المبين " .

ودر ترجمه حال مجد الدولة ء ديلمى نيز اين عبارت نثر را بانسبت به شيخ عبد الجليل نقل كرده است ( رجوع شود بمجلس هشتم جند هفتم صفحه ٣٧٧ ) .

پس بخوبى روشن شد كه در اين مورد نيز استفاده از " نقض " شده است وترجمه ء عين عبارت بدون تصرف ديگرى نقل گرديده است ٣ - اينكه قاضى فرموده :