٣ - چنانكه از نص عبارتيكه از " اربعين " مفيد نيسابورى بر آمد كه أبو سعد آبى بسال سيصد وهفتاد وهشت نقل روايت از صدوق مى كند ، يا از عبارت ثعالبي در " تتمة اليتيمة " بر آمد كه وى در دستگاه صاحب بن عباد متوفى بسال سيصد وهشتاد وپنج بوده ، وصاحب أو را با دو بيتى مدح كرده است ، همچنين از تاريخ كتابت نسخه ء عتيقه ء از اصول چهارده گانه كه بخط همين وزير أبو سعد آبى بوده است بر مى آيد كه وى بسال ٣٧٤ نسخه اصول مذكوره را صحيحا استنساخ نموده است ، اگر چه اين مطلب از كلمات علامه ء مجلسي ومدث نوري كه نقل كرديم معلوم شد ، ليكن نظر بفايده ء مهمى كه اشاره خواهيم كرد عبارت تاريخ كتابت نسخه اصول نامبرده را بعين تعبيري كه كاتب مذكور يعنى أبو سعد آبى ضبط كرده است در اينجا نقل مى كنيم ، وآن بنابر آنچه در نسخه چاپى اصول چهارده گانه مذكوره ذكر شده است اين است ، ( رجوع شود به آخر اصل أبو سعيد عباد عصفرى صفحه ١٩ نسخه ء مطبوعه در تهران بسال ١٣٧١ ) .

وكتبها منصور بن الحسن بن الحسين الابى في يوم الخميس لليلتين يقيتا من شهر ذى القعدة من سنة ٣٧٤ اربع وسبعين وثلاثمائةيالموصل من اصل ابى الحسن محمد بن الحسن بن الحسين بن ايوب القمى .

وقريب باين عبارت را نيز در آخر اصل زيد زراد نقل كرده است ( رجوع شود به صفحه ١٣ نسخه مشار إليها ) .

ودر آخر اصل جعفر بن محمد بن شريح الحضر مى گفته ( صحفه ٩٧ نسخه نامبرده ) .

وكتبه منصور بن الحسن بن الحسين الابى ، في ذى الحجة سنة ٣٧٤ اربع وسبعين وثلاثمائة من نسخة ابى الحسن محمد بن الحسن بن الحسين بن ايوب القمى بالموصل .