عيار نقد كمال بزرگوار ترا ز حادثات جهان سنگ امتحان آمد اگر بكند عدو خاك در گهت چه شود كه كان فضل وكرم در جهان همان آمد چه نقص ذات ترا از خرابى مسكن خرابه هم وطن گنج شايگان آمد اگر خواب بود بقعه ء شگفت مدار كه جاى گنجى مثل تو شايگان آمد چو عرض تو زحوادث مصون ومحروست همه سعادت واقبال را نشان آمد دماغ بود حسود ترا جهانگيرى گرفتن تو مگر زانش دركمان آمد بتو چگونه رسد دست هر ستمكارى خداى عز وجلت چو مستعان آمد چه بايدش ز ستم پيشگان هراسيدن كسيكه حفظ خدايش نگاهبان آمد خدائى است همه كار تو عدو پنداشت كه باخداى بتلبيس برتوان آمد شود حريص بر اطفاى روشنائى شمع چو نيم سوخته پروانه را زبان آمد چو نيك نيك از انحال مى براند يشمتبارك الله خصم تو همچنان آمد سپهر قدر ابى حضرت تو خادم را مپرس شرح كه احوال برچه سان آمد زغصه جان بلب آمد مرا وطرفه ترانك ز آه سرد لبم نيز بجان آمد