آيه ء " إذ يقول لصاحبه " دلالت بر ايمان يارغار نكند ، همچنانكه آيه ء " يا صاحبي السجن " دلالت بر ايمان يار زندان نكند وگفتن " اخواننا بغوا علينا " دلالت بر نجات يا غيان نداشته باشد ، همچنانكه خواندن كافر انرا برادر پيغمبران در " إلى عاد اخاهم هودا ، والى ثمود اخاهم صالحا ، واذكر اخا عاد - " ومانند آن دلالت بر سلامت عاديان ندارد ، بلكه كافر بدوزخ رود ، هر چند خدايش برادر هود وصالح ( خواند ) ، وپيغمبرش صاحب ومصاحب گويد ، وخارجي بدوزخ رود ، اگر چه على أو را برادر خواند ، و " ان الذين آمنوا " گاهى مشعر بتعظيم و اجلال باشد كه اهانت واذلال " ثم كفروا " از دنبال نباشد ، و " رضى الله عنهم " گاهى موجب رضاى ابدى بود كه " فمن نكث فانما ينكث "در عقبش مشعر ببدى نباشد ، وقول " اخواننا " آنگاه دلالت بر محبت وميل كند ، كه هول " بغوا علينا " در ذيل نباشد ، وقول " اخواننا " آنگاه دلالت بر محبت وميل كند كه هول " بغوا علينا " در ذيل نباشد .

وعبارت قاضى در مورد چهارم در ذيل عبارت متن در صفحه ٤٢٠ كتاب " نقض " ذكر شده است فراجع ان شئت .

وعبارت قاضى در مورد پنجم اين است .

تنبيه - اهل سنت وجماعت معاويه ء طاغي را بسبب ام المؤمنين خال المؤمنين خوانند ، براى آنكه خصم امير المؤمنين على است ، و محمد بن أبو بكر را هر گز خال المؤمنين نخوانند ، اگر چه برادر عايشه اما شاگرد با اخلاص امير المؤمنين است ، وحضرت شيخ سنائى در اين باب فرمايد : آنكه مرددها وتلبيس است آن نه خال ونه عم كه ابليس است هر كه را خال ازين شمار بود مرو را با على چه كار بود گر همى خال بايدت ناچار پور بوبكر را بخال انگار