بر فلك كردست دولت صفه ء آن سرفراز بر زهل كردست گردون گردن اين گردنا درگه تو هست بنيان شرف را قاعده مجلس تو هست حملان كرم را كيميا خار باغ تست در دست حكيمان سرخ گل خاك پاى تست بر چشم كريمان توتيا مهترا گر عارضي بر عرض تو سايه فكند بدر را گه گه پديد آيد خسوف اندر ضيا عارض از عرض تو زايل گشت چون شد متصل از خداى ما اجابت وز مسلمانان دعا خدمت تو مخلصانه كرد برهانى بدليافت از اقبال تو هم ملتجا هم مرتجا كرد خواهم خدمت تو مخلصانه چون پدر تا باقبال تو گردم مقبل اندر مبتدا خاطر من چون هوا ومدح تو چون آتشست گر بود آتش مصمد سال ومه اندر هوا تا شود برگ درختان كهربا رنگ از خزان تا شود شاخ درختان مشترى سان از صبا طلعت مداح تو بادا بفر مشترى چهره بد خواه تو بادا برنگ كهرباء در سراى دين ودولت دائمي بادت درنگ بر سرير سود وسؤدد سرمدي بادت بقاء تنبيه بر سه امر نر اينجا ضرور است ١ - چنانكه ملاحظة ميشود امير معزى در اين قصيده كنيه ء سيد مطهر را أبو طاهر معرفى كرده است ، در صورتيكه منتجب الدين وباخرزى ، أبو الحسن ضبط كرده اند ، بايد حمل بر تعدد كنيه شود ، چنانكه نظيرش