تا سايه ء آن هماي رخشان رفت از سر خطه ء خراسان جغد است زانقلاب دهرش بر كنگرهاى حسار شهرش تاحضرتش از هرى سفر كرد در باد هرى سموم اثر كرد گر سوى هرى عنان گرايد از خاك هرى جنان برآيد زيور شود از پى هدى را هراى ركاب أو هرى را گر باز هرى شود تن آسان عنقا بينند در خراسان بارى خاقاني باين سيد مكتوباتي نوشته كه پاره ء از آنها موجود است ، ( رجوع شود بنسخه ٩٥ عكس موجود در كتابخانه ء ملى كه اصل آن در كتابخانه ء ملى پاريس بشماره ١٨١٦ موجود است ) پس معلوم شد كه أو هروى بوده ، ونقيب نبوده ، واين يكى رازى بوده ، ونقيب بوده است ، وساير جهات مايزه نيز از ملاحظة ء عبارت ترجمه ء حال ايشان بخوبى معلوم ميشود .

تنبيه بر نكته ء چرا رافعي لقب شرف الدين را در ترجمه ء حال اين دو نفر سيد بزرگوار ذكر نكرده است ، در صورتيكه هر دو باين لقب معروف بوده اند ؟ .

گمان ميكنم سر اين امر توهم آنست كه دين برتر از آنست كه اشخاص شرف يا زينت آن باشند ، بلكه امر بعكس است ، يعنى اشخاص با نسبت بدين متشرف ومتزين ميشوند نه دين با اشخاص ، وگويا خود رافعي باين مطلب در جائى از " تدوين " تصريح كرده است ، ليكن