چهار صد وپنجاه ، عصارخانه هزار وهفتصد ، قنات جاريه هژده هزار ونود ويك ، رودخانه نيز بسيار بوده ، ومحلات نود وشش هزار ، و هر محله شش كوچه دارد ، هر كوچه چهل هزار خانه وهزار مسجد ، ودر هر مسجدي هزار چراغدان از طلا ونقره وغيره بود ، كه هر شب روشن مى كرده اند ، ومجموع خانه ها هشت بار هزار هزار وسيصد ونود وشش بوده ، كه مردم مى نشسته اند " لا يعلم الغيب الا هو " .

قزويني استر آبادى در آخر " بحيره " تحت عنوان خاتمه در اظهار معمورى بلدان گفته ( صفحه ٦٢٦ ) .

آبادانى رى در زمان ملك الشعراء خواجه بندار رازى در آن مرتبه بوده كه مدارس وخوانق شش هزار وهفتصد وهشتاد عد ، مساجد چهار هزار وهفتصد وشصت وشش ، قنات خانه نهصد وبيست وهشت ، يخ چاه هزار وهفتصد وبيست وپنج ، محلات نود وشش محله ، در هر محله چهل وشش كوچه ، ودر هر كوچه چهل هزار خانه ، وهزار مسجد ، ودر هر مسجدي هزار چراغدان از طلا ونقره وغيره ، " العهدة على الراوى " .

نگارنده گويد : اگر بيانات اين دو نفر يعنى امين احمد رازى و قزويني استر آبادى مبالغه آميز وافسانه مانند بنظر بيايد ، خوانندگان محترم آنها را بحساب نيارند ، زيرا ما بقى براى دلالت بر مدعاى مذكور كافى است .

طبري وابن اثير در باره ء كثرت غنائم مسلمين هنگام فتح رى چنين گفته اند ( رجوع شود بوقايع سال ٢٢ هجري ) وافاء الله على المسلمين بالرى نحوا من في " المدائن " وقصه ء اقدام ابن سعد بطمع ملك رى بر قتل حضرت سيد الشهداء حسين بن على عليهما السلام واشعار أو كه از آن جمله اين مصراع است : أاترك ملك الرى والرى منيتى .

خود معروف ومشهور وبى نياز از شرح وبيان است .