كه كتاب اول اساس ، كتاب دوم راريشه كن وخراب ونابود وويران مى كند ، چنانكه معنى لغوى " نقض " همان است وهم ايماء و اشاره بنام اصلى كتاب كه مصنف اختيار كرده بوده است باشد .

٤ - اينكه كتاب " البراهين في امامة امير المؤمنين " اگر چه از نامش بنظر مى آيد كه بايد فقط مشتمل بر ذكر دلائل امامت آن حضرت باشد ، لكن از اين عبارت كه مصنف در كتاب نقض ( صفحه ٤٥٩ ) گفته ومشتمل بر تاريخ تصنيف آن نيز مى باشد .

وما اسامى والقاب همه ء خلفاء وعدد ايشان را در كتاب " البراهينفي امامة امير المؤمنين " بيان كرده ايم بتاريخ سنه ء سبع وثلاثين و خمس مائة ، بر مى آيد كه تا حدى اعم بوده است .

ونيز در اواخر كتاب " نقض " گفته است ( صفحه ٧٣١ ) وچون كتاب ( يعنى كتاب نقض ) نه در امامت است آنچه در مواضع برفت ازين معنى كفايت است ودر كتاب البراهين في امامة امير المؤمنين ( ع ) بيان آيه ووجه خبر ودلالت بر امامت مشبع گفته ايم .

ازين عبارت بخوبى معلوم مى شود كه كتاب " نقض " مربوط بهمه ء شئون مذهبي شيعه اثنى عشريه است ، نه تنها بموضوع امامت پس آنچه كه صاحب " رياض العلماء " ضمن ترجمه مؤلف در معرفى آن كتاب گفته : ثم ان كتابه المذكور كتاب لطيف في الامامة ، مبنى بر قلت تتبع بوده است .

وهمچنين است آنچه صاحب " روضات الجنات " در ترجمه حال عالم بزرگ أبو عبد الله جعفر دوريستى گفته ( ص ٦٦٤ چاپ اول ) وفى كتاب " مثالب النواصب " الذى كتبه الشيخ العالم العار